வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

classic Classic list List threaded Threaded
80 messages Options
1234
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

Bhagavad Darisanam
வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

மஹாபாரதத்தின் விசித்திரமான கதாபாத்திரங்களில் ஒருவனான கர்ணனைப் பற்றிய ஓர் ஆய்வு

-ஸ்ரீ கிரிதாரி தாஸ்
(தொகுப்பாசிரியர், பகவத் தரிசனம் ஹரே கிருஷ்ண இயக்கத்தின் பத்திரிகை)

கர்ணன்--மஹாபாரதத்தின் விசித்திரமான கதாபாத்
திரங்களில் ஒருவன். ஒருபுறம் தனது கவச குண்டலத்தையும்
தானமளிக்கும் பெருஉள்ளம், மறுபுறம் குலப் பெண்மணியை
சபையில் அவமானப்படுத்தும் சிறுஉள்ளம். ஒருபக்கம்
நண்பனுக்காக உயிரையும் கொடுக்க தயாராக இருக்கும்
விசுவாசம், மறுபக்கம் குருவிடமே பொய் கூறும் கபடத்தனம்.
அறச் செயல்களில் ஆர்வம் கொண்டு போரிடத் துடிக்கும் அதே
இதயம், அதர்மவாதிகளையும் ஆதரிக்கின்றது. மொத்தத்தில்,
கர்ணன் முரண்பாடுகளில் சிக்கிய ஒரு கதாபாத்திரம்.
கர்ணன்--நல்லவனா, கெட்டவனா என்பது பலருக்கும்
புரியாத புதிர். நற்குணம் படைத்தவன், ஆனால் தீயோரின்
சகவாசத்தினால் அதர்மத்திற்கு துணை நின்று அழிந்து
போனவன் என்பதே பெரும்பாலானோரின் கருத்து. இருப்பினும்,
சுமார் 50 வருடங்களுக்கு முன்பு (1964இல்) தமிழில் திரு.
சிவாஜி கணேசன் அவர்களின் நடிப்பில் வெளிவந்த  கர்ணன்
திரைப்படமும், 1977இல் திரு. என்.டி. இராமராவ் அவர்களின்
நடிப்பில் வெளிவந்த  தான வீர சூர கர்ணன்  திரைப்படமும்,
வெறும் திரைப்படங்களாக மட்டும் வந்து செல்லாமல் மக்களின்
மனதில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை உருவாக்கி, கர்ணன்
நல்லவன் என்ற எண்ணத்தையும் கர்ணனை சதியால் வீழ்த்திய
காரணத்தினால் அர்ஜுனனும் கிருஷ்ணரும் வஞ்சகர்கள் என்ற
எண்ணத்தையும் பதித்துவிட்டன.
பிரபல திரைப்பட நடிகர்கள் எந்த கதாபாத்திரத்தை ஏற்று
நடித்தாலும், அதில் அவர்கள் நல்லவர்களாக சித்தரிக்கப்படுவது
திரைப்படத் துறையின் வழக்கம். எத்தனையோ படங்களில்
பிரபல நடிகர்கள் திருடர்களாகவும் வன்முறையாளர்களாகவும்
சித்தரிக்கப்பட்டு நல்லவர்களாகவே காட்டப்படுகின்றனர்.
இதுவே கர்ணனின் கதையிலும் நிகழ்ந்துள்ளது. ஆனால்
கர்ணன் வெறும் திரைப்படமாக செல்லாமல், மக்களின் மனதில்
மஹாபாரத கதையை எடுத்துரைக்கும் ஒரு கருவியாகவும்
செயல்படத் துவங்கிய காரணத்தினால், திரைப்படத்தைப் பார்த்து
மஹாபாரதம் கற்றுக் கொண்ட பல்வேறு துரதிர்ஷ்டசாலிகளும்
கர்ணனை நல்லவனாகவே நினைத்து போற்றிப் புகழ்ந்து
வருகின்றனர். கர்ணனின் உண்மையான கதாபாத்திரம்
திரைப்படத்திலிருந்து பல்வேறு விதங்களில் மாறுபட்ட
ஒன்றாகும்.

திரௌபதியை அவமானப்படுத்திய கர்ணன்
கர்ணன் செய்த தீய செயல்களில் முக்கியமானதாக
கருதப்படுவது திரௌபதியை குரு வம்ச சபையில்
அவமானப்படுத்திய செயலாகும். பாண்டவர்களை போரில்
சந்திக்கத் திறமையும் தைரியமும் இல்லாத துரியோதனனுடன்
இணைந்து, சகுனியின் உதவியுடன் நிகழ்ந்த சூதாட்டத்தில்
கர்ணனின் பங்கு மிகவும் முக்கியமானதாகும்.
சகுனியின் வஞ்சகத்தினால் மாமன்னர் யுதிஷ்டிரர் தனது
மனைவியான திரௌபதி உட்பட அனைத்தையும் இழந்தார்.
மாபெரும் சபையில் மதிப்பிற்கும் மரியாதைக்கும் உரிய குலப்
திரௌபதியை சபையில் அவமானப்படுத்தியதில் கர்ணனின்
பங்கு முக்கியமானதாகும்14  பகவத் தரிசனம்       ஜுன் 2012
பெண்மணியான திரௌபதியைத் தர தரவென்று முடியைப்
பிடித்து இழுத்து வந்த துச்சாதனனின் செயல் அனைவருக்கும்
வேதனையைக் கொடுத்தபோதிலும் கர்ணன் பெருமகிழ்ச்சியில்
பொங்கினான். திரௌபதியைத் தன்னால் மணக்க முடியவில்லை
என்ற ஆதங்கமும் வெறியும் அவனது மனதில் நீண்ட காலமாக
எரிந்து கொண்டிருந்தது, அதனால் புத்தி பேதலித்து திரௌபதியை
அவமானப்படுத்த துணிந்தான். மலை உச்சியில் இருக்கும்
தேனுக்கு ஆசைப்பட்ட கர்ணன் அதற்கு அருகிலிருக்கும் பெரும்
சரிவைக் காணத் தவறிவிட்டான்.
அச்சூழ்நிலையில் துரியோதனனின் சகோதரர்களில்
ஒருவனான விகர்ணன், திரௌபதிக்கு ஆதரவு தெரிவித்தும்
சூதாட்டத்தினை எதிர்த்தும் பேசினான். அவனது பேச்சினால்
கடும் கோபமுற்ற கர்ணன், விகர்ணனைக் கண்டித்து பெரும்
சப்தத்துடன் குரல் எழுப்பினான். திரௌபதியை சபைக்கு
அழைத்து வந்ததில் எந்த தவறும் இல்லை என்றும், திரௌபதி
கற்பற்றவள் என்றும், உண்மையில் அவளை நிர்வாணமாக
அழைத்து வந்திருக்க வேண்டும் என்றும் குரல் எழுப்பிய
கர்ணன், அவளது உடையை முற்றிலுமாக அவிழ்த்து
நிர்வாணமாக்கும்படி துச்சாதனனுக்கு கட்டளையிட்டான். ஒரு
குலப் பெண்மணியை நிர்வாணமாக்கும்படி கட்டளையிட்ட
கர்ணனின் செயல் மன்னிக்கக்கூடிய ஒன்றா? கர்ணனின்
தீய குணத்தை இது வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டவில்லையா?
கர்ணனுக்கு ஆதரவுக் கரம் நீட்டுவோரில் யாரேனும் அத்தகைய
அவமானத்தை தங்கள் வீட்டில் ஏற்றுக்கொள்வார்களா? (கர்ணன்
திரைப்படத்தில் இக்காட்சிகள் எதுவும் இடம்பெறவில்லை)
அர்ஜுனனைக் காட்டிலும் சிறந்த வீரனாக வர வேண்டும்
என்று விரும்பிய கர்ணன், தன்னை ஒரு பிராமணன் என்று
கூறி பரசுராமரிடம் போர்க்கலையைக் கற்றான். குருவிடமே
பொய் சொல்வது நற்குணம் படைத்தோருக்கு அழகல்ல.
பதினாறு வயது இளைஞனான அபிமன்யுவை கர்ணனின்
தூண்டுதலின் பேரிலேயே ஆறு மகாரதிகள் (மாபெரும் போர்
வீரர்கள்) இணைந்து, ஆயுதம் இல்லாத சூழ்நிலையில் போர்
விதிகளை மீறிக் கொன்றனர். அதற்கு தண்டனையாகவே
கர்ணன் அவ்வாறே கொல்லப்பட்டான்.

கர்ணன் கொல்லப்பட்ட காட்சி
கர்ணன் கொல்லப்பட்ட காட்சியை திரைப்படத்தில்
கண்டவர்கள் அதிலுள்ள பல்வேறு தவறான தகவல்களிலிருந்து
வெளிவரும் பொருட்டு, மஹாபாரதத்தின் அந்த முக்கிய பகுதியின்
சுருக்கத்தினை சற்று படிக்கலாம்.
குருக்ஷேத்திரப் போரின் பதினேழாம் நாளில்,
அர்ஜுனனுக்கும் கர்ணனுக்கும் இடையில் கடும் போர்
மூண்டது. சில சமயங்களில் அர்ஜுனனின் கரங்கள்
உயர்வதுபோலவும், வேறு சில சமயங்களில் கர்ணனின்
கரங்கள் உயர்வதுபோலவும் தோன்றியது. இருவருக்கும்
இடையிலான போர் அவ்வளவு எளிதில் முடியக்கூடியது அல்ல
என்று அனைவரும் எண்ணினர்.
தனது குரு பரசுராமரிடமிருந்து பெற்ற பார்கவ அஸ்திரத்தை
கர்ணன் பிரயோகிக்க விரும்பினான், ஆனால் அதற்குரிய
மந்திரங்களை அவனால் நினைவுகொள்ள முடியவில்லை.
அச்சமயத்தில் அவனது ரதத்தின் சக்கரம் பூமிக்குள் புதைந்தது.
கர்ணனின் தேரோட்டியாக இருந்த மன்னர் சல்லியன்
அதனை வெளியில் எடுக்க கடும் முயற்சி செய்தபோதிலும்
ரதத்தை வெளியே எடுக்க முடியவில்லை. (சல்லியன் ரதத்தை
விட்டுவிட்டு ஓடிவிடவில்லை என்பதை கவனிக்கவும்.) கர்ணன்
தனது விதியை கடுமையாக திட்டத் தொடங்கினான். போரின்
நடுவே சிறிய சந்தர்பம் கிடைத்தபோது, கர்ணன் தானாகவே
சக்கரத்தை பூமியிலிருந்து உயர்த்த நினைத்தான். மொத்த
பூமியும் குலுங்கியது, ஆனால் தேர் வெளியே வரவில்லை.
சக்கரத்தை வெளியில் எடுக்க முயற்சி செய்து கொண்டிருந்த
கர்ணனைக் கொல்லும்படி கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனுக்குக்
கட்டளையிட்டார். அர்ஜுனன் அக்கட்டளையை நிறைவேற்ற
தயாராவதைக் கண்ட கர்ணன் விரக்தியில் அழத்
தொடங்கினான். அர்ஜுனா, என்னைத் தாக்க வேண்டாம்.
ரதத்தில் இல்லாத என்னைத் தாக்குவதற்கு நீ ஒரு கோழையல்ல,
இஃது உனக்கு அழகல்ல. சில நிமிடங்கள் பொறுத்துக்கொள்,
போரைத் தொடங்கலாம். போரின் விதிமுறைகளையும்
தர்மத்தையும் நினைத்துப் பார்," என்று அர்ஜுனனை நோக்கி
குரல் எழுப்பினான்.
அப்போது கர்ணனிடம் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் பின்வரும் பதிலை
முன்வைத்தார்: கர்ணா, உனக்குக்கூட தர்மத்தின் கொள்கைகள்
நினைவிற்கு வருகின்றதோ! துன்பத்தில் இருப்பவன்
எப்போதும் விதியைத் திட்டுவதும், தான் செய்த தவறுகளை
ஒரு குலப் பெண்மணியை
நிர்வாணமாக்கும் படி கட்டளையிட்ட
கர்ணனின் செயல் மன்னிக்கக்கூடிய ஒன்றா?
அவனது தீய குணத்தை இது வெளிச்சம்
போட்டுக் காட்டவில்லையா?

கர்ணனின் இதர வஞ்சகச் செயல்கள்
திரௌபதிக்கு நிகழ்ந்த அவமானத்தை சரிப்படுத்தும்
நோக்கத்துடன் திருதராஷ்டிரர் இராஜ்ஜியத்தைத் திருப்பிக்
கொடுத்தார். ஆனால் கர்ணனின் ஆலோசனையின் பேரில்
மீண்டும் சூதாட்டம் அரங்கேற்றப்பட்டு பாண்டவர்கள் காட்டிற்கு
அனுப்பப்பட்டனர்.
பாண்டவர்கள் வனவாசத்தில் இருந்தபோது, தவம் நிறைந்த
வாழ்வினால் அவர்களின் பலம் குன்றியிருக்கும் என்றும்,
இதுவே அவர்களை முற்றிலுமாக அழிப்பதற்கு உகந்த
தருணம் என்றும் கர்ணன் அறிவுரை கூற, துரியோதனன்
தனது நண்பர்கள் மற்றும் படைகளுடன் காட்டிற்குச் செல்ல
முற்பட்டான்.ஜுன் 2012 பகவத் தரிசனம்  15    
மறந்துவிடுவதும் வழக்கம். கதறக் கதற திரௌபதியை
கௌரவ சபைக்கு அழைத்து வந்தபோது உன்னுடைய தர்மம்
எங்கே? யுதிஷ்டிரரிடமிருந்து இராஜ்ஜியத்தைப் பறித்தபோது
உன்னுடைய தர்மம் எங்கே? பதிமூன்று வருட வனவாசத்திற்குப்
பின் நாட்டை திருப்பிக் கேட்டபோது உன்னுடைய தர்மம்
எங்கே? வாரணாவதத்தில் அரக்கு மாளிகைக்கு தீ வைத்து
பாண்டவர்களைக் கொல்ல முனைந்தபோது உன்னுடைய
தர்மம் எங்கே? மற்றொரு கணவனை ஏற்றுக்கொள்" என்று
பெரும் சிரிப்புடன் திரௌபதியிடம் கூறியபோது உன்னுடைய
தர்மம் எங்கே? நீ விரும்பும் தர்மம்தான் திரௌபதியின்
ஆடைகளை அவிழ்க்கும்படி துச்சாதனனுக்கு கட்டளையிட்டதா?
ஆறு மகாரதிகளுடன் இணைந்து 16 வயது அபிமன்யுவை
சுற்றி வளைத்துக் கொன்றபோது உன்னுடைய தர்மம் எங்கே?
அப்போதெல்லாம் தர்மம் உனது மனதில் தோன்றவில்லையா?
அப்போதெல்லாம் தர்மத்தை நினைக்காமல், இப்போது
தர்மத்தைக் கூப்பிடாதே. நாங்கள் நீதிப்படி நடக்க வேண்டும்
என்று நீ விரும்பலாம், ஆனால் இன்று நீ உயிருடன் செல்ல
இயலாது."
கிருஷ்ணரின் கூற்றில் இருந்த உண்மையை எண்ணி
வெட்கத்தில் தலைகுனிந்தான் கர்ணன். தயக்கமின்றி
கர்ணனைத் தாக்கும்படி கிருஷ்ணர் கட்டளையிட, கர்ணன்
மீண்டும் ரதத்தில் ஏறி போர் புரியத் தொடங்கினான். மீண்டும்
கடும் போர் மூண்டது. தனது அம்புகளால் சில நிமிடங்கள்
அர்ஜுனனை திகைக்க வைத்த கர்ணன், மீண்டும் ரதத்தின்
சக்கரத்தை வெளியே எடுக்க கீழே இறங்கினான். கடும்
பிரயத்தனம் செய்தான், சக்கரம் வெளியில் வரவே இல்லை.
கோபத்தில் சீறினான் கர்ணன்.
அஞ்சலிகா என்னும் அஸ்திரத்தை வில்லில் பொருத்திய
அர்ஜுனன் அதற்கு இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தின் சக்தியை
அளித்தான். அர்ஜுனனின் தேரை கர்ணனுக்கு அருகில்
கொண்டு வந்த கிருஷ்ணர், உடனடியாக இந்த அஸ்திரத்தை
ஏவுவாயாக. கர்ணன் மீண்டும் இரதத்தில் ஏறுவதற்கு முன்பாக
உனது எதிரியை வீழ்த்து," என்று கட்டளையிட்டார்.
நான் எப்போதும் பெரியோர்களை மதித்து, அவர்களின்
அறிவுரைப்படி நடந்தேன் என்பது உண்மையாக இருந்தால்,
இந்த அஸ்திரம் கர்ணனைக் கொல்லட்டும்," என்று கூறியபடி
அர்ஜுனன் அதனை ஏவினான். கர்ணனின் வலுவான அகல
கழுத்தினைத் தாக்கிய அந்த அஸ்திரம், அதனை உடலிலிருந்து
துண்டித்தது. கர்ணன் மரணம் எய்தினான்.

கர்ணன் பெற்ற சாபங்கள்
கர்ணனின் மரணத்தில் அர்ஜுனன் மட்டுமின்றி அவன்
பெற்ற இரண்டு சாபங்களும் முக்கிய பங்காற்றின.
(1) பொய் சொல்லி தன்னிடமிருந்து கலையைக் கற்றுக்
கொண்டான் கர்ணன் என்பதை பரசுராமர் கண்டறிந்தபோது,
தெய்வீக அஸ்திரத்தை பிரயோகிப்பதற்கான மந்திரத்தை உனது
வாழ்வின் மிக முக்கியமான காலக்கட்டத்தில் மறந்துவிடுவாய்,"
என்று சாபமிட்டார். அந்த சாபத்தினாலேயே அர்ஜுனனுடனான
போரில் கர்ணனால் மந்திரங்களை நினைவிற்கு கொண்டு வர
இயலவில்லை.
(2) ஒருமுறை பரசுராமரின் ஆஸ்ரமத்திற்கு அருகில் வில்
வித்தையை பயிற்சி செய்துவந்த கர்ணன் ஒரு பசுவினை
தனது அம்பினால் அறியாமல் கொன்றுவிட்டான். அப்பசு ஓர்
ஏழை பிராமணரின் ஒரே சொத்தாக இருந்துவந்தது. அதனால்
கோபம் கொண்ட பிராமணர், இந்த அப்பாவி பசு உதவியின்றி
உன்னிடம் மாட்டிக் கொண்டதைப் போலவே, உனது வாழ்வின்
முக்கியமான தருணத்தில் உனது தேரின் சக்கரம் பூமியினுள்
புதைந்து நீயும் உதவியற்றவனாக தவிப்பாய்," என்று சாபம்
கொடுத்தார். அந்த சாபமே கர்ணனின் தேர் சக்கரம் பூமியில்
சிக்கிக் கொள்வதற்கு காரணமாக அமைந்தது.

ஆயுதமின்றி இருந்த கர்ணனை அர்ஜுனன் கொன்றது நியாயமா?
பொதுவான கேள்வி. மேலோட்டமாகப் பார்த்தால்
நியாயம் அல்ல என்று சொல்லலாம், ஆனால் ஆழமாகப்
பார்ப்பவர்கள் முற்றிலும் சரியே என்று உறுதியுடன்
உரைப்பர். கர்ணனை அர்ஜுனன் கொன்றதில் எந்த
தவறும் இல்லை என்பதை அறிந்துகொள்வதற்கு
கர்ணனிடம் கிருஷ்ணர் எடுத்துரைத்த வாதங்களே
போதும். இருப்பினும் ஓர் உதாரணம் காண்போம்.
ஏதேனும் ஒரு சாலையில் அதிகபட்ச வேகம் மணிக்கு
50 கிமீ என்று இருப்பதாக எடுத்துக்கொள்வோம்.
யாரேனும் ஒருவன் அச்சாலையில் மணிக்கு 70 கிமீ
வேகத்தில் பயணம் செய்தால், அவனைப் பிடித்து தண்டிக்க
வேண்டியது போக்குவரத்து காவலரின் கடமை. தனது
கடமையை நிறைவேற்ற காவலர் குறைந்தது மணிக்கு
80 கிமீ வேகத்தில் சென்றால் மட்டுமே குற்றவாளியைப்
பிடிக்க முடியும். அவ்வாறு 80 கிமீ வேகத்தில் பயணம்
செய்யும் காவலர், அதிகபட்ச வேகம் மணிக்கு 50 கிமீ"
தேரிலிருந்து இறங்கியிருந்த கர்ணனை நோக்கி (கிருஷ்ணரின்
கட்டளைப்படி) அஸ்திரத்தை ஏவுவதற்கு தயாராகும் அர்ஜுனன்.18  பகவத் தரிசனம்       ஜுன் 2012
என்னும் விதியை மீறுவதுபோலத் தோன்றலாம்; ஆனால்
அதற்காக அவரை யாரும் குறை சொல்ல மாட்டார்கள். முள்ளை
முள்ளால் எடுக்க வேண்டும் என்பது பழமொழி.
அதுபோல அதர்மத்தில் ஈடுபடுவோரை தண்டிக்க சில
சமயங்களில் தர்மத்தைக் காப்பவர்களும் நெறிகளை மீற
வேண்டியது அவசியமாகிறது; ஆனால் அதற்காக அவர்களை
குறை கூறுவது நன்றல்ல. சக்தி வாய்ந்த எதிரிகளை வீழ்த்துவதற்கு
சில நேரங்களில் தந்திரங்கள் அவசியமாகின்றன--அதுவும்
குறிப்பாக அந்த எதிரிகள் தந்திரத்துடன் செயல்படும்போது
அதனை முறியடிக்க நாமும் தந்திரமாக செயல்பட வேண்டும்
என்று கிருஷ்ணரே இதற்கு மஹாபாரதத்தில் பதிலளித்துள்ளார்.

கர்ணன் அர்ஜுனனைக் காட்டிலும் சக்தி வாய்ந்தவனா?
அப்படித்தான் பலரும் நினைக்கின்றனர். மஹாபாரதத்தை
முறையாகப் படித்தவர்கள் அதிகபட்சம் கர்ணனை அர்ஜுனனுக்கு
சமமான வீரன் என்று வேண்டுமானால் ஏற்கலாம். சில
சமயங்களில் கர்ணன் அர்ஜுனனைக் காட்டிலும் சிறந்த வீரன்
என்று கூறப்பட்டுள்ளபோதிலும், கிருஷ்ணர் துணையாக இருந்த
காரணத்தினால், கர்ணன் மட்டுமின்றி அர்ஜுனனுக்கு சமமான
வீரர்கள் மூவுலகிலும் எவருமில்லை என்று கூறலாம்.
குருக்ஷேத்திரப் போருக்கு முன்பாக அர்ஜுனனும் கர்ணனும்
இரண்டு முறை நேருக்கு நேராக போரிட்டனர்: (1) திரௌபதியை
அர்ஜுனன் மணமுடித்த பின்னர் நிகழ்ந்த யுத்தம், (2) அஞ்ஞான
வாசம் (யாருக்கும் தெரியாமல் மறைந்து வாழும் வாழ்க்கை)
மேற்கொண்டிருந்த பாண்டவர்களைக் கண்டறிவதற்காக
நிகழ்ந்த விராட யுத்தம். இந்த இரண்டிலும் அர்ஜுனனே
வெற்றி வாகை சூடினான். திரௌபதியை மணந்த பின்னர்,
நிகழ்ந்த யுத்தத்தில் கர்ணன், துரியோதனன் உட்பட பல்வேறு
மன்னர்களை அர்ஜுனனும் பீமனும் மட்டும் இணைந்து
தோற்கடித்தனர். விராட யுத்தத்தில் அர்ஜுனன் தனி ஆளாக
நின்று, கர்ணன், துரியோதனன், பீஷ்மர், துரோணர், உட்பட
அனைத்து குரு வம்ச தலைவர்களையும் வெற்றி கொண்டான்.
இவை போதாதா, அர்ஜுனன் கர்ணனைக் காட்டிலும் சிறந்த
வீரன் என்பதை நிரூபிப்பதற்கு? இருப்பினும், மேலும் மூன்று
நிகழ்ச்சிகளைக் காண்போம்.
(1) துரோணருக்கு குரு தட்சணை செலுத்துவதற்காக
பெரும்படையுடன் பாஞ்சால தேசத்தின் துருபதனை தாக்கிய
கர்ணனும் துரியோதனனும் தோல்வியைத் தழுவினர். ஆனால்
அதே துருபதனுடன் நிகழ்ந்த போரில், படைகள் ஏதுமின்றி,
பீமன், அர்ஜுனன், நகுலன், சகாதேவன் ஆகிய நால்வர் மட்டும்
தனியாகச் சென்று வெற்றி வாகை சூடினர். (2) துவைதவனத்தில்
கந்தர்வர்களுடன் நடைபெற்ற போரில் கர்ணன் புறமுதுகிட்டு
வெளியேற, துரியோதனன் சிறைப்படுத்தப்பட்டான். ஆனால்
யுதிஷ்டிரரின் கட்டளைப்படி துரியோதனனை விடுவிப்பதற்காக
கந்தர்வர்களுடன் போர் புரிந்த அர்ஜுனன் வெற்றியை
ருசித்தான். (3) அர்ஜுனனின் மகனான அபிமன்யுவால்கூட
கர்ணன் தோற்கடிக்கப்பட்டவன். அபிமன்யு தனி ஆளாக குரு
வம்சத்தினர் அனைவரையும் தோற்கடிக்க, அதனால் பெருத்த
அவமானமடைந்த கர்ணன் இதர மாவீரர்களுடன் இணைந்து
கூட்டாக அபிமன்யுவைக் கொன்றான்; தனிப்பட்ட ரீதியில்
அபிமன்யுவை சமாளிக்கும் திறன் கர்ணனுக்கு இல்லாமல்
போனது. இந்நிகழ்ச்சி கர்ணனுக்கு பெருத்த அவப்பெயரைப்
பெற்றுத் தந்தது.
சில சமயங்களில் கர்ணன் அர்ஜுனனுக்கு சமமான
வில்லாளியாகத் தோன்றலாம். ஆனால் ஆத்திரக்காரனுக்கு
புத்தி மட்டு என்பதால், ஆத்திர குணம் கொண்ட கர்ணனை
எப்போதும் அர்ஜுனனைக் காட்டிலும் தாழ்ந்தவனாகவே பீஷ்மர்,
துரோணர் போன்ற பெரியோர்கள் கருதினர். துரியோதனன்
மட்டுமே கர்ணனை அர்ஜுனனைக் காட்டிலும் சிறந்தவனாக
எண்ணினான். துரியோதனனின் சகவாசத்தினால், கர்ணனும்
தன்னை பெரிய பலசாலியாகவே நினைத்து வந்தான். கர்ணன்
வெறும் வாய்ச்சொல் வீரன் என்றும், அவனது பேச்சுகள்
நீர் இல்லாத மேகத்தின் இடியோசைகள் என்றும் பீஷ்மர்
கூறியுள்ளார்.

கிருஷ்ணரின் திட்டம்
அதர்மத்தை அழித்து தர்மத்தைக் காப்பது கிருஷ்ணர்
அவதரித்ததற்கான முக்கிய காரணமாகும். அதனால்
அதர்மத்தின் பக்கம் நின்ற கர்ணன் அழிக்கப்பட வேண்டும்
என்பதும் தர்மத்தின் பக்கம் நின்ற அர்ஜுனன் வெல்ல
கிருஷ்ணர் துணையாக இருந்த காரணத்தினால், கர்ணன்
மட்டுமின்றி அர்ஜுனனுக்கு சமமான வீரர்கள் மூவுலகிலும்
எவருமில்லை என்று கூறலாம்.ஜுன் 2012 பகவத் தரிசனம்  19    
வேண்டும் என்பதும் கிருஷ்ணரின் திட்டம். முழுமுதற் கடவுளின்
திட்டத்தை யாராலும் முறியடிக்க முடியாது.  மாரே க்ருஷ்ண
ராகே கே, ராகே க்ருஷ்ண மாரே கே, கிருஷ்ணர் யாரையேனும்
காப்பாற்ற நினைத்தால் அவரை யாராலும் கொல்ல முடியாது;
கிருஷ்ணர் யாரையேனும் கொல்ல நினைத்தால் அவரை
யாராலும் காப்பாற்ற முடியாது. கர்ணன் மட்டுமின்றி பீஷ்மர்,
துரோணர் போன்ற பல்வேறு மாவீரர்களை அர்ஜுனனால்
வெல்ல முடிந்ததற்கு கிருஷ்ணரே காரணம். அதர்மத்தின்
பக்கம் இணைபவர்கள் நிச்சயம் தண்டிக்கப்படுவர் என்பதை
இதிலிருந்து அறியலாம்.

கர்ணனின் தயாள குணம்
கையேந்தி வருவோருக்கு எதை வேண்டுமானாலும்
கொடுக்கும் தாராள மனம் கொண்டவன் கர்ணன். வள்ளல்களின்
பட்டியலில் கர்ணனின் பெயர் நிச்சயம் என்றென்றும்
நிலைத்திருக்கும். கொடுத்துச் சிவந்த கரங்கள்" என்று அவனது
வள்ளல் தன்மையை பலரும் ஆமோதிக்கின்றனர். தானத்தில்
சிறந்தவன் கர்ணன் என்பதால், மாமன்னர் யுதிஷ்டிரர்கூட தான்
நிகழ்த்திய அஸ்வமேத யாகத்தின்போது, தானம் வழங்குவதற்கு
கர்ணனைப் பொறுப்பாளியாக நியமித்தார்.
கர்ணன் தன்னுடைய கவசத்தையும் குண்டலத்தையும்
இந்திரனுக்கு தானமளித்த செயல், மிகவும் முக்கியமாக
பேசப்படுவதாகும். கர்ணன் தானத்தில் சிறந்தவன் என்பதை
யாம் மறுக்கவில்லை என்றபோதிலும், கவச குண்டல
தானத்தைப் பற்றி ஆழமாகப் படிக்கும்போது அதில் சில
சிக்கல்கள் இருப்பதை உணரலாம்.
யார் தானம் கேட்டாலும் மறுக்காமல் கொடுப்பேன்"
என்று கர்ணன் உறுதியெடுத்த சூழ்நிலையை சற்று பார்ப்போம்.
துரியோதனன் ராஜஸுய யாகம் நடத்த விரும்ப, யுதிஷ்டிரர்
ஏற்கனவே அதனை செய்துவிட்டதால், அவர் இருக்கும்வரை
வேறு யாரும் அதைச் செய்ய முடியாது என்று முனிவர்கள்
கூறினர். பாண்டவர்களை வதைத்து ராஜஸுய யாகத்தை
எப்போது நிறைவேற்றுவேன் என்று ஏங்கிய துரியோதனனை
உற்சாகப்படுத்தும் விதத்தில் கர்ணன் சபதம் மேற்கொண்டான்:
அர்ஜுனனைக் கொல்லும்வரை எனது வாழ்வில் எந்தவொரு
சௌகரியத்தையும் ஏற்க மாட்டேன். யார் என்னிடம் எதைக்
கேட்டாலும் கொடுப்பேன். தானம் கொடுங்கள் என்று யார்
கேட்டாலும், இல்லை என்று நிச்சயமாக சொல்ல மாட்டேன்."
கர்ணனின் அந்த சபதம் கௌரவர்களை ஆனந்தத்தில் மிதக்க
வைத்தது.
தற்பெருமைக்காக செய்யப்படும் தானங்கள் உயர்ந்தவை
அல்ல என்பதை நாம் பகவத் கீதையிலிருந்து அறிகிறோம்.
கவச குண்டலத்தை தானமளித்த சூழ்நிலையைப் பார்க்கலாம்.
பிராமண வேடத்தில் வந்த இந்திரன் கர்ணனிடம் கவச
குண்டலத்தை கேட்டபோது, வந்திருப்பது இந்திரன் என்பதை
சூரியனின் முன்னறிவிப்பினால் கர்ணன் தெரிந்துகொண்டான்.
உங்களுடைய விருப்பத்தை நான் நிச்சயம் நிறைவேற்றுவேன்.
ஆனால் ஏன் கவசத்தை மட்டும் கேட்கிறீர்கள். உங்களுடைய
சந்ததியினர் மொத்தமும் வாழ்வதற்குரிய செல்வத்தை என்னால்
தர முடியும்," போன்ற வார்த்தைகளைக் கூறி பல விதத்தில்
இந்திரனை திசைத்திருப்ப கர்ணன் முயற்சி செய்தான். ஆனால்
இந்திரனின் உறுதியைக் கண்ட பின்னர், நீங்கள் இந்திரன்
என்பதை நான் அறிவேன், பாண்டவர்களுக்கு உதவ வந்துள்ள
தாங்கள் எனக்கு வரமளிக்க முன்வந்தால், நான் எனது கவச
குண்டலத்தைத் தந்து விடுகிறேன்," என்று ஒரு ஒப்பந்தத்தை
முன்வைத்து, விரும்பிய எதிரியைக் கொல்லும் வலிமை பெற்ற
சக்தி என்னும் அஸ்திரத்தை வேண்டினான். அதற்கு இந்திரனும்
இசைய, கர்ணன் தனது கவசத்தையும் குண்டலத்தையும்
அளித்து சக்தி அஸ்திரத்தைப் பெற்றான். ஒரு விதத்தில்
கர்ணனின் செயல் போற்றத்தக்கது என்றபோதிலும், ஏதேனும்
ஒன்றை வேண்டி அதற்காக தானம் கொடுப்பது முறையான
தானமா? ஆழமாகப் பார்த்தால் இஃது ஒரு வியாபாரம் போலத்
தோன்றுகிறதே!

கர்ணனின் குணங்களைப் பற்றிய இதர கருத்துகள்
கிருஷ்ணர்:  துரியோதனன் என்னும் மரம் பிறருக்குத்
தீங்கு விளைவிக்கும் பாவ எண்ணங்களால் நிறைந்த ஒன்று,
கர்ணன் அதன் அடிமரம். யுதிஷ்டிரரோ பிறருக்கு நன்மை
விளைவிக்கும் புண்ணியமான மரம், அர்ஜுனன் அதன்
அடிமரம்.
பீஷ்மர்:  நீதியையும் தர்மத்தையும் பற்றி யோசிக்காமல்
மனதில் தோன்றியதை பேசும் சுபாவம் கொண்டவன் கர்ணன்.
திருதராஷ்டிரரின் மகன்களை எதிர்நோக்கியுள்ள மிகப்பெரிய
அழிவிற்கு இந்த முட்டாளே முக்கிய பொறுப்பு. இவனிடம்
நிதான புத்தி இல்லை, அவசரமும் ஆத்திரமும் அகங்காரமும்
நிறைந்தவன். பரசுராமரை ஏமாற்றிய அந்த தருணத்திலேயே
இவனது எல்லா புண்ணியமும் தவ வலிமையும் இவனை
விட்டு அகன்று விட்டன.

கர்ணனின் தர்ம சங்கடம்
தர்மம் எது என்பதை முடிவு செய்தல் அவ்வளவு எளிதல்ல,
ஆழ்ந்த சாஸ்திர அறிவும் பெரியோர்களின் வழிநடத்துதலும்
அவசியம். துரியோதனன் அதர்மத்தின் பக்கம் செல்வதை
பலமுறை கர்ணன் உணர்ந்தான், ஆனால் தனது உயிர்
நண்பனை விட்டு வெளியேற அவனுக்கு மனம் வரவில்லை.
தீயோர்களுடன் நட்பு கொள்வது அதர்மம், துன்பத்தில்
ஒரு விதத்தில் கர்ணனின் செயல்
போற்றத்தக்கது என்றபோதிலும், ஏதேனும்
ஒன்றை வேண்டி அதற்காக தானம் கொடுப்பது
முறையான தானமா? ஆழமாகப் பார்த்தால்
இஃது ஒரு வியாபாரம் போலத் தோன்றுகிறதே!20  பகவத் தரிசனம்       ஜுன் 2012
இருந்தபோது உதவிய நண்பனை விட்டுச் செல்வதும்
அதர்மம்--இந்த தர்ம சங்கடத்தை கர்ணன் பலமுறை
உணர்ந்தான்.
ஆனால் பெரியவர்களின் அறிவுரையை மதிக்காமல்
செயல்படுவதே கர்ணனின் சுபாவமாக இருந்த காரணத்தினால்,
அவர்கள் நல்லறிவுரை வழங்கியபோது அதனை ஏற்க
மறுத்துவிட்டான். நாக்கை அறுத்துவிடுவேன்" என்று
கிருபாசாரியரிடம் கூறுமளவிற்கு அகந்தை கொண்டிருந்தான்.
பீஷ்மரும் விதுரரும் பலமுறை கர்ணனையும்
துரியோதனனையும் திருத்த முயற்சி செய்தனர், ஆனால்
பலன் கிடைக்கவில்லை. கர்ணா, நீ எனது மகன்.
பாண்டவர்களுடன் இணைந்து நாட்டை ஆட்சி செய்," என்று
குந்தி அறிவுறுத்தியபோது, அதை கர்ணனால் பின்பற்ற
இயலவில்லை. குந்தியின் பேச்சைக் கேட்பதே சிறந்தது என்று
சூரியதேவனும் பரிந்துரைத்தார். கர்ணனோ அதையும்
கேட்கவில்லை. தாய் சொல்லையும் தந்தை சொல்லையும்
மீறினான்.
பாண்டவர்களின் அண்ணனாக உலகை ஆளலாம்,
துரியோதனனின் நட்பைக் கைவிடு," என்று கிருஷ்ணரும்
அறிவுறுத்தினார். கிருஷ்ணர் கூறுவது தனது நன்மைக்கே
என்பதை கர்ணன் உணர்ந்தான், ஆனால் துரியோதனனுக்கு
தான் பட்ட நன்றிக் கடனை செலுத்த வேண்டும் என்று
நினைத்தான், திரௌபதிக்கு எதிராக உரைத்த வார்த்தைகளை
எண்ணி மனம் வருந்தினான். பாண்டவர்களின் வெற்றியையும்
அர்ஜுனனால் தான் கொல்லப்படுவதையும் கனவில்
கண்டதாகக் கூறினான். எல்லாம் விதிப்படி நடக்கின்றது என்றும்
எதையும் தடுக்க முடியாது என்றும் வாதிட்டான். ஆனால்
கிருஷ்ணரோ, விதிப்படி நடக்கும் என்பது உண்மை, ஆனால்
தனது அறிவுரையைப் பின்பற்றினால் அதனை மாற்றலாம்
என்று எடுத்துரைத்தார். கர்ணனோ அதற்கும் இசையவில்லை.
எல்லோரின் அறிவுரைகளையும் ஏற்க மறுத்த கர்ணனை
என்னவென்று சொல்வது?

கர்ணனிடம் நற்குணங்களே இல்லை என்பதா?
கர்ணன் நற்குணங்கள் அற்றவன் என்று கூறுவதற்கு
இல்லை. அவன் ஒரு மிகச்சிறந்த வீரன், கடமையைச்
செய்வதில் உறுதி கொண்டவன், தானமளிப்பதில் பெரும் பெயர்
பெற்றவன். கர்ணன் ஒரு தெய்வீகப் பிறவி, ஆனால் அவனது
பிறப்பிலேயே பாவம் தொற்றிக் கொண்டிருந்ததால், அவன்
வாழ்க்கை முழுவதும் துன்பத்திலேயே கழிந்தது.
கர்ணனிடம் இருந்த முக்கிய பிரச்சனை, பொறாமை.
பாண்டவர்களில் நால்வரின் மீது சற்று மதிப்பு வைத்திருந்த
கர்ணன் அர்ஜுனனை அறவே வெறுத்தான். அதற்கு முக்கிய
காரணம், துரோணர். தனக்கு வில்வித்தை கற்றுக் கொடுக்க
மறுத்த துரோணரின் தலைசிறந்த சீடனை வீழ்த்த வேண்டும்
என்னும் வெறியும் பொறாமையும் கர்ணனின் அறிவை
வாழ்நாள் முழுவதும் மறைத்து விட்டன.
பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் தூய பக்தனான
அர்ஜுனனின் மீது வெறுப்பும் பொறாமையும் கொண்டிருந்த
காரணத்தினால், கர்ணனிடம் இருந்த நற்குணங்கள்
பயனற்றுப் போயின. முழுமுதற் கடவுளான கிருஷ்ணரே
நேரில் வந்து உபதேசித்தபோதிலும் அதைப் பின்பற்ற
அவன் முன்வரவில்லை. அதனாலேயே கர்ணன் பாவியாக,
வஞ்சகனாகக் கருதப்படுகிறான்.
கீழ்காணும் சாஸ்திரக் கூற்றுகள், எமது கருத்தினை
ஆதரிப்பவை.
யஸ்யாஸ்தி பக்திர் பகவத்யகிஞ்சனா
ஸர்வைர் குணைஸ் தத்ர ஸமாஸதே ஸுரா:
ஹராவபக்தஸ்ய குதோ மஹத்-குணா
மனோரதேனாஸதி தாவதோ பஹி:
எல்லா தேவர்களும் அவர்களது எல்லா நற்குணங்களும்
முழுமுதற் கடவுளான வாஸுதேவரிடம் களங்கமற்ற
தூய பக்தியை வளர்த்துக் கொண்டவர்களின் உடலில்
தோன்றுகின்றன. ஆனால், பக்தித் தொண்டில் ஈடுபடாமல்
பௌதிகச் செயல்களில் ஈடுபடுபவர்களிடம் எந்தவொரு
நற்குணமும் இருப்பதில்லை." (ஸ்ரீமத் பாகவதம் 5.18.12)
பகவத்-பக்தி-ஹீனஸ்ய ஜாதி: ஷாஸ்திரம் ஜபஸ் தப:
அப்ராணஸ்யைவ தேஹஸ்ய மண்டனம் லோக-ரஞ்ஜனம்
உயர்குடியில் பிறத்தல், சாஸ்திரத்தில் நிபுணனாக
இருத்தல், வேதங்களை துல்லியமாக உச்சரித்தல், கடும் தவம்
புரிதல் என பல்வேறு நற்குணங்கள் ஒருவனிடம் இருந்தாலும்,
அவன் பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் பக்தனாக இல்லாவிடில்,
அவனது நற்குணங்கள் அனைத்தும் பிணத்திற்கு செய்யும்
அலங்காரத்தைப் போன்றவையே. அந்த அலங்காரங்கள்
சாதாரண பொதுமக்களுக்கு வேண்டுமானால் சற்று இன்பத்தைக்
கொடுக்கலாம்." (ஹரி-பக்தி-ஸுதோதய 3.11)
நுநுநு1964ஆம் வருடம் பிப்ரவரி மாதத்தின்  மணிக்கொடி
இதழில் வெளிவந்த விமர்சனத்தின் ஒரு பகுதி: அர்ஜுனன்
என்றதும் ஒவ்வோர் உள்ளத்திலும் திறமை மிகுந்த வீரன்தான்
தோன்றக்கூடுமேயல்லாது, இப்படி முத்துராமனின் தொங்கிய
மீசையையோ, செத்த பாம்பைக் கொல்வது போன்று கடைசியில்
அம்பெய்யும் கோழைத்தனத்தையோ யாரும் எண்ணியிருக்க
மாட்டான். தொலையட்டும்; பாரதக் கதைக்கே ஏன் இப்படி ஒரு
புது கற்பனையைக் கொண்டு வந்தார்களோ... நமக்கு புரியவே
இல்லை! பாரதக் கதை பெரும்பாலான மக்களுக்கு நன்றாகத்
தெரிந்த தெய்வீகக் கதை! அதில் வருகிற பாத்திரங்களில்
கர்ணன் பாத்திரம் சிறப்பான பாத்திரம் என்பதை எவருமே
மறுக்க மாட்டார்கள்! ஆனால் அந்த பாத்திரத்தை சிவாஜி ஏற்று
நடித்தார் என்பதற்காக இப்படி பாண்டவர்களை பஞ்சத்தில்
அடிபட்டவர்களாகவும் கதையைக் குளறுபடியாகவும் செய்திருக்க
வேண்டாம்.... இந்த ’நாகரிக கர்ணனைப் பார்த்துவிட்டு,
மறுபடியும் ஒரு தடவை மகாபாரதத்தைப் படித்துப் பார்க்க
வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது!"
இந்த விமர்சனத்தைச் சுட்டிக் காட்டுவதன் மூலம் யாம்
தெரிவிப்பது என்னவெனில், ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன்பு
இருந்த மக்கள் மஹாபாரத கதையை அறிந்தவர்கள், அவர்கள்
அப்படத்திலுள்ள பெரும்பாலான காட்சிகள் ஜோடிக்கப்பட்டவை
என்பதை உணர முடிந்தது. ஆனால் இன்று இருப்பவர்களுக்கு
பாரதக் கதையே தெரியாதே, திரைப்படத்தைப் பார்த்துவிட்டு
அதை அப்படியே நம்பிவிடுகின்றனர். அதே  கர்ணன் இன்று
புத்துயிர் பெற்று மக்களிடையே புதிய தொழில்நுட்பத்துடன் வலம்
வருகிறான். அதன் அபாயங்களை வெளிப்படுத்தி உண்மையை
விளக்க விரும்புகிறோம்.
இத்திரைப்படத்தில் ஜோடிக்கப்பட்டுள்ள காட்சிகளில் மிகவும்
கண்டிக்கத்தக்க காட்சி: இறுதியில் கிருஷ்ணர் கர்ணனிடம் வந்து
தர்மத்தை பிச்சை கேட்கும் காட்சி. எடுத்துச் சொல்வதற்கு ஆள்
இல்லை என்பதால், பெரும்பாலான தமிழக மக்கள், கிருஷ்ணர்
கர்ணனிடம் பிராமண ரூபத்தில் வந்து அவன் செய்த தானத்தின்
பலன்களை தானமாகப் பெற்றார் என்று இன்றும் நம்பிக்
கொண்டுள்ளனர். இதில் எள்ளளவும் உண்மையில்லை,
இஃது ஏமாற்றுத்தனத்தின் உச்சகட்டம். கிருஷ்ணர் தனது
விஸ்வரூபத்தை கர்ணனுக்குக் காட்டியதாகக் கூறுவதும் பொய்,
வஞ்சகன் கண்ணனடா" என்பது துளியும் ஏற்கத்தக்கதல்ல.
கதாநாயகர்களுக்காக வடிவமைக்கப்படும் இத்தகைய காட்சிகள்
பெரும் கண்டனங்களுக்கு உரியவை. அந்தோ பரிதாபம்!
கண்டிக்கத்தான் ஆள் இல்லை!

இதர சில குளறுபடிகள்
திரைப்படத்தின் குளறுபடிகள் சொல்லி மாளாதவை, அவை
எமது நோக்கமும் அல்ல. இருப்பினும், முக்கிய குளறுபடிகளை
சுட்டிக் காட்டுவதை கடமையாக உணர்கிறோம்.
* கர்ணன் செய்த அனைத்து அட்டூழியங்களும் மறைக்கப்
பட்டுள்ளன.
* கர்ணன் அர்ஜுனனால் தோற்கடிக்கப்பட்ட காட்சிகளில்
ஒன்றையும் காணோம்.
* குந்தி போர்க்களத்திற்கு ஓடிவந்து, மகனே என்று
அழுவதெல்லாம் சுத்த பொய். மஹாபாரதத்தின்படி போர் முடிந்த
பின்னர், இறந்த உறவினர்களுக்கு யுதிஷ்டிரர் ஈமச் சடங்குகளைச்
செய்யும்போது மட்டுமே குந்தி அதனை வெளிப்படுத்துவாள்.
போர்க்களத்திற்கு வந்து அழுவதாகவும், அதற்காக கர்ணன்
ஏற்கனவே வேண்டுகோள் விடுத்ததுபோலவும் காட்டியிருப்பது
வேதனைக்குரியதாகும்.
* கர்ணனின் மகன் விருஷஷேணன், அவனது கண்களுக்கு
முன்பாக முறையான போரில் அர்ஜுனனால் கொல்லப்பட்டான்.
அவன் ஒரு சிறுவனும் அல்ல, பின்னால் இருந்து
தாக்கப்பட்டவனும் அல்ல. விருஷஷேணனை சிறுவனாகக்
காட்டியதும் பின்னால் இருந்து கொல்லப்பட்டதாகக் காட்டியதும்
வெற்று அனுதாபங்களை கர்ணனுக்கு சேகரிப்பதற்காகவே.
* சல்லியன் தேரிலிருந்து ஓடியவனா? இல்லை. சல்லியன்
பெரும் முயற்சி செய்தும் தேரை உயர்த்த முடியாததால்,
கர்ணனே இறங்க வேண்டியிருந்தது என்பதே உண்மை.
* நாக அஸ்திரத்தை இரண்டாம் முறை பிரயோகிக்க
கர்ணன் மறுத்ததற்கு, நான் எனது வெற்றிக்கு நாகங்களைச்
சார்ந்தவன் அல்ல," என்ற கர்ணனின் அகந்தையே காரணம்.
குந்தி அவ்வாறு வரம் கேட்டதாக வருவது கற்பனை.
* கர்ணன் பரசுராமரிடம் பொய் சொல்லி கலை கற்றது
துரியோதனனின் தூண்டுதலினால் அல்ல. துரியோதனனைச்
சந்திப்பதற்கு முன்பாகவே கர்ணன் பரசுராமரிடம் கலை
கற்றிருந்தான்.
* மனைவியைப் பணயம் வைத்ததை கர்ணன் திட்டுவது
போன்ற காட்சிகள் உண்மையை திருப்பிப் போடுகின்றன.
திரௌபதியை அவமானப்படுத்தியதில் கர்ணன் மிக முக்கிய
பங்கு வகித்தான் என்பதை யாரும் மறந்துவிடக் கூடாது.
* அதர்மத்தின் பக்கம் நின்ற கர்ணனைக் காண தர்ம
தேவதை வருவதுபோன்ற காட்சிகள் எதற்காக?
* கர்ணனின் திருமண வாழ்க்கை குறித்த தகவல்கள்
கற்பனைகளால் மூழ்கியுள்ளன.
மொத்தத்தில் சினிமா பார்த்து மஹாபாரதம் கற்க வேண்டாம்
என்பதை இதன் மூலமாக பகவத் தரிசன வாசகர்களுக்கு
அறிவுறுத்துகிறோம்.

கர்ணன் திரைப்படம்--ஒரு பார்வை
1964ஆம் வருடம் பிப்ரவரி மாதத்தின்  மணிக்கொடி
இதழில் வெளிவந்த விமர்சனத்தின் ஒரு பகுதி: அர்ஜுனன்
என்றதும் ஒவ்வோர் உள்ளத்திலும் திறமை மிகுந்த வீரன்தான்
தோன்றக்கூடுமேயல்லாது, இப்படி முத்துராமனின் தொங்கிய
மீசையையோ, செத்த பாம்பைக் கொல்வது போன்று கடைசியில்
அம்பெய்யும் கோழைத்தனத்தையோ யாரும் எண்ணியிருக்க
மாட்டான். தொலையட்டும்; பாரதக் கதைக்கே ஏன் இப்படி ஒரு
புது கற்பனையைக் கொண்டு வந்தார்களோ... நமக்கு புரியவே
இல்லை! பாரதக் கதை பெரும்பாலான மக்களுக்கு நன்றாகத்
தெரிந்த தெய்வீகக் கதை! அதில் வருகிற பாத்திரங்களில்
கர்ணன் பாத்திரம் சிறப்பான பாத்திரம் என்பதை எவருமே
மறுக்க மாட்டார்கள்! ஆனால் அந்த பாத்திரத்தை சிவாஜி ஏற்று
நடித்தார் என்பதற்காக இப்படி பாண்டவர்களை பஞ்சத்தில்
அடிபட்டவர்களாகவும் கதையைக் குளறுபடியாகவும் செய்திருக்க
வேண்டாம்.... இந்த ’நாகரிக கர்ணனைப் பார்த்துவிட்டு,
மறுபடியும் ஒரு தடவை மகாபாரதத்தைப் படித்துப் பார்க்க
வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது!"
இந்த விமர்சனத்தைச் சுட்டிக் காட்டுவதன் மூலம் யாம்
தெரிவிப்பது என்னவெனில், ஐம்பது வருடங்களுக்கு முன்பு
இருந்த மக்கள் மஹாபாரத கதையை அறிந்தவர்கள், அவர்கள்
அப்படத்திலுள்ள பெரும்பாலான காட்சிகள் ஜோடிக்கப்பட்டவை
என்பதை உணர முடிந்தது. ஆனால் இன்று இருப்பவர்களுக்கு
பாரதக் கதையே தெரியாதே, திரைப்படத்தைப் பார்த்துவிட்டு
அதை அப்படியே நம்பிவிடுகின்றனர். அதே  கர்ணன் இன்று
புத்துயிர் பெற்று மக்களிடையே புதிய தொழில்நுட்பத்துடன் வலம்
வருகிறான். அதன் அபாயங்களை வெளிப்படுத்தி உண்மையை
விளக்க விரும்புகிறோம்.
இத்திரைப்படத்தில் ஜோடிக்கப்பட்டுள்ள காட்சிகளில் மிகவும்
கண்டிக்கத்தக்க காட்சி: இறுதியில் கிருஷ்ணர் கர்ணனிடம் வந்து
தர்மத்தை பிச்சை கேட்கும் காட்சி. எடுத்துச் சொல்வதற்கு ஆள்
இல்லை என்பதால், பெரும்பாலான தமிழக மக்கள், கிருஷ்ணர்
கர்ணனிடம் பிராமண ரூபத்தில் வந்து அவன் செய்த தானத்தின்
பலன்களை தானமாகப் பெற்றார் என்று இன்றும் நம்பிக்
கொண்டுள்ளனர். இதில் எள்ளளவும் உண்மையில்லை,
இஃது ஏமாற்றுத்தனத்தின் உச்சகட்டம். கிருஷ்ணர் தனது
விஸ்வரூபத்தை கர்ணனுக்குக் காட்டியதாகக் கூறுவதும் பொய்,
வஞ்சகன் கண்ணனடா" என்பது துளியும் ஏற்கத்தக்கதல்ல.
கதாநாயகர்களுக்காக வடிவமைக்கப்படும் இத்தகைய காட்சிகள்
பெரும் கண்டனங்களுக்கு உரியவை. அந்தோ பரிதாபம்!
கண்டிக்கத்தான் ஆள் இல்லை!
இதர சில குளறுபடிகள்
திரைப்படத்தின் குளறுபடிகள் சொல்லி மாளாதவை, அவை
எமது நோக்கமும் அல்ல. இருப்பினும், முக்கிய குளறுபடிகளை
சுட்டிக் காட்டுவதை கடமையாக உணர்கிறோம்.
* கர்ணன் செய்த அனைத்து அட்டூழியங்களும் மறைக்கப்
பட்டுள்ளன.
* கர்ணன் அர்ஜுனனால் தோற்கடிக்கப்பட்ட காட்சிகளில்
ஒன்றையும் காணோம்.
* குந்தி போர்க்களத்திற்கு ஓடிவந்து, மகனே என்று
அழுவதெல்லாம் சுத்த பொய். மஹாபாரதத்தின்படி போர் முடிந்த
பின்னர், இறந்த உறவினர்களுக்கு யுதிஷ்டிரர் ஈமச் சடங்குகளைச்
செய்யும்போது மட்டுமே குந்தி அதனை வெளிப்படுத்துவாள்.
போர்க்களத்திற்கு வந்து அழுவதாகவும், அதற்காக கர்ணன்
ஏற்கனவே வேண்டுகோள் விடுத்ததுபோலவும் காட்டியிருப்பது
வேதனைக்குரியதாகும்.
* கர்ணனின் மகன் விருஷஷேணன், அவனது கண்களுக்கு
முன்பாக முறையான போரில் அர்ஜுனனால் கொல்லப்பட்டான்.
அவன் ஒரு சிறுவனும் அல்ல, பின்னால் இருந்து
தாக்கப்பட்டவனும் அல்ல. விருஷஷேணனை சிறுவனாகக்
காட்டியதும் பின்னால் இருந்து கொல்லப்பட்டதாகக் காட்டியதும்
வெற்று அனுதாபங்களை கர்ணனுக்கு சேகரிப்பதற்காகவே.
* சல்லியன் தேரிலிருந்து ஓடியவனா? இல்லை. சல்லியன்
பெரும் முயற்சி செய்தும் தேரை உயர்த்த முடியாததால்,
கர்ணனே இறங்க வேண்டியிருந்தது என்பதே உண்மை.
* நாக அஸ்திரத்தை இரண்டாம் முறை பிரயோகிக்க
கர்ணன் மறுத்ததற்கு, நான் எனது வெற்றிக்கு நாகங்களைச்
சார்ந்தவன் அல்ல," என்ற கர்ணனின் அகந்தையே காரணம்.
குந்தி அவ்வாறு வரம் கேட்டதாக வருவது கற்பனை.
* கர்ணன் பரசுராமரிடம் பொய் சொல்லி கலை கற்றது
துரியோதனனின் தூண்டுதலினால் அல்ல. துரியோதனனைச்
சந்திப்பதற்கு முன்பாகவே கர்ணன் பரசுராமரிடம் கலை
கற்றிருந்தான்.
* மனைவியைப் பணயம் வைத்ததை கர்ணன் திட்டுவது
போன்ற காட்சிகள் உண்மையை திருப்பிப் போடுகின்றன.
திரௌபதியை அவமானப்படுத்தியதில் கர்ணன் மிக முக்கிய
பங்கு வகித்தான் என்பதை யாரும் மறந்துவிடக் கூடாது.
* அதர்மத்தின் பக்கம் நின்ற கர்ணனைக் காண தர்ம
தேவதை வருவதுபோன்ற காட்சிகள் எதற்காக?
* கர்ணனின் திருமண வாழ்க்கை குறித்த தகவல்கள்
கற்பனைகளால் மூழ்கியுள்ளன.
மொத்தத்தில் சினிமா பார்த்து மஹாபாரதம் கற்க வேண்டாம்
என்பதை இதன் மூலமாக பகவத் தரிசன வாசகர்களுக்கு
அறிவுறுத்துகிறோம்.

திரு. ஸ்ரீ கிரிதாரி தாஸ் அவர்கள், பகவத் தரிசனம் உட்பட
பக்திவேதாந்த புத்தக அறக்கட்டளையின் தமிழ் பிரிவில்
தொகுப்பாசிரியராகத் தொண்டாற்றி வருகிறார்.


ஜுன் 2012 பகவத் தரிசனம் from (www.tamilbtg.com)
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

R.Santhanakrihnan
கர்ணன் திரைப்படம்--ஒரு பார்வையில்  1964ஆம் வருடம் பிப்ரவரி மாதத்தின்  மணிக்கொடி
இதழில் வெளிவந்த விமர்சனத்தின் ஒரு பகுதியை வெளியிட்டு தனது கருத்துக்களுக்கு மேலும் வலு சேர்த்திருப்பது அருமை. திரைப்படங்கள் எந்த அளவிற்கு புராணங்களை புரட்டாக்குகிறது என்பதை ஆசிரியர் இதன் மூலம் தெள்ளதெளிவாக படம் பிடித்து காட்டி இருக்கிறார்.
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

மெய்யப்பஅருண்
In reply to this post by Bhagavad Darisanam
வஞ்சகனா திறமையின் அங்கிகாரத்திர்க்காக போராடிய போராளியா

வணக்கம் , திரு. கட்டுரை ஆசிரியர் எதை மூல நூலாக கொண்டு எழுதினார் என்று எனக்கு தெரியவில்லை. நான் எனது சிற்றறிவுக்கு எட்டியவரை சமஸ்கிருதத்தின் நேரடி தமிழ் மொழிப்பெயர்ப்பான கும்பகோணம்  ம.வீ.இராமானுஜாசாரியாரின் மகாபாரதத்தையும், கிசாரி மோகன் கங்குலியின் நேரடி சம்ஸ்கிருத- ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பையும் ஆதாரமாக எடுத்துவைக்கின்றேன்.

1.திரௌபதியை அவமானப்படுத்திய கர்ணன் - கர்ணனை அவமானபடுத்திய திரௌபதி
இங்கு அனைவரும் திரௌபதியை அவமானப்படுத்திய கர்ணனின் அதர்ம-காரியத்தையே அனைவரும் கண்டு அவனை நிந்திப்பது நியாயம் என்பதுபோல் அக்காரியத்திற்கு ஏதேனும் காரணம் இருக்குமா என்று தேடுவதும் நியாயம்தானே ???

செல்வோம் திரௌபதியின் சுயம்வரத்திற்கு

திரௌபதியின் சுயவரத்தில் வைக்கப்பட்ட வில் தனுர் வித்தையில் உச்சம் அடையாமல் தூக்கவே முடியாது நான்னேற்றுவது அதைவிட கடினம்.  அப்படி பட்ட வில்லால் ஜராசந்தன் , சிசுபாலன் மற்றும் சல்லியன்  போன்ற மாவீரர்களே தூக்கிஎரியப்பட்டனர் . அனால் கர்ணன் அந்த வில்லை அலட்ச்சியமாக தூக்கி நான்னேற்றினான் பிறகு அம்பை இலக்கின் மீது வைத்து இலக்கை வீழ்த்த தயாராக இருந்தான் ,
அதுவும் எப்படி பட்ட இலக்கு ஒன்றை துல்லியமாக குறிபார்த்து அடிப்பதே கடினம் அதிலும் வேகமாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கும் இலக்கு மாக கடினம் இன்னும் தண்ணீரில் சுழன்று கொண்டிருக்கும் பிம்பத்தை வைத்து  மேலே சுழன்று கொண்டிருக்கும் இலக்கை வீழ்த்துவது என்பது உயிரும் உடலும் ஒன்றிருப்பது போல தனுர் வித்தையும் வீரனும் ஒன்றுடன் ஒன்று கலந்து பிரிததரியமுடியாமல் இருக்க வேண்டும், அப்படிப்பட்ட கர்ணன் இலக்கின் மீது இலட்சியம் வைத்து தானும் இலக்கும் ஒன்றானான் அதை மாறுவேடத்தில் பார்த்துக்கொண்டிருந்த பஞ்சபாண்டார்கள் கர்ணன் இலக்கை அடித்துவிட்டான் என்றே நம்பினார்கள்.
அந்த கணப்பொழுதில் கர்ணனுடைய திறமையை முழுவதும் உணர்ந்த திரௌபதி சூதபுத்திரனை என் தலைவானாக ஏற்றுக்கொள்ளமாட்டேன் என்று சத்தமாக அறிவிக்கின்றாள். பிறகு மற்றவர்களை தூக்கி எறிந்த வில்லை கர்ணன தூக்கி எரிந்தான். அப்படி கர்ணன் தூக்கியெறிந்த வில்லை எடுத்தவன்தான் அர்ஜுனன்.

நிற்க.., இங்கு அனைத்து மாமன்னர்களும் குழுமியிருக்கும் அவையில் கர்ணன் அடைந்த அவமானம் சாதரமானதா... யாராலையும் செய்ய முடியாத அசாதாரணமான காரியத்தை செய்ய முற்ப்பட்ட அனைவரும் தோல்வியடைந்து அவமானப்பட்டிடுக்கும்போழுது , அந்த அசாதாரணமான காரியத்தில் வெற்றியடையும் நிலையில் ஒருவனை அவமானப்படுத்தி வெளியேற்றுவது கற்ப்புடைய பெண்ணை பல மன்னர்கர்களுக்கு மத்தியில் அவமானப்படுத்துவதற்கு சற்றும் குறைந்தா?????

மேலும் வர்ணமானது பிறப்பின் அடிப்படையில் அல்ல குணத்தின் அடிப்படையில் என்பதால் கர்ணன் ஓர் உயர்ந்த சத்திரியன் என்பதை நிருபிக்கின்றான். இவ்வாறான  சாஸ்த்திரங்களை நன்கறிந்த இளவரசி, யாக சாஸ்த்திரங்களின் மூலமாகவே தோன்றிய இளவரசியே இவ்வாறு இருக்கும்போழுது பிறப்பு மற்றும் வர்ணங்களின் சாதாரண மக்களின் புரிதல் எவ்வாறு இருக்கும். மற்றும் இவ்வாறாக திரௌபதி செய்தது மட்டும் எந்த விதத்தில் நியாயம்????? மேலும் உனக்கு கர்ணனை பிடிக்கவில்லை என்றால்  அவனுக்கு சுயம்வரத்திற்கு அழைப்பே விடுத்திருக்க கூடாது அல்லது அவன் வில்லை அணுகுவதற்கு முன்பாகவே அவனை தடுத்திருக்க வேண்டும் அதைவிட்டு அவன் என்ன அவ்வளவு பெரிய அப்பட்க்கரா என்று விட்டு இலக்கை அடிக்கு கணத்தில் அவனை தடுத்து அவமானப்படுத்துவது எந்த விதத்தில் நியாயம் திரௌபதி????

 2) கர்ணன் கொல்லப்பட்ட காட்சி

கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனனக்கும் நடந்த இறுதியுத்தம்
(சமஸ்கிருதத்தின் நேரடி தமிழ் மொழிப்பெயர்ப்பான கும்பகோணம்  ம.வீ.இராமானுஜாசாரியாரின் மகாபாரதத்திலிருந்து)
முதலில் பிரம்மாச்த்திரத்தை கர்ணனின் மீது பிரயோகித்தவன் அர்ஜுனனே
(சான்று வேண்டுமெனில் மின்னஞ்சலை தெரிவுபடுத்தவம் ஏனனில் JPEG வடிவமாகவே என்னிடமுள்ளது.)
கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனனனுக்கும் இடையே நடந்த துவந்தயுத்ததை ஆராயுமுன் துவந்த யுத்தத்தின் விதிமுறைகளை காண்போம்.
துவந்த யுத்தமென்பது வீரர்களுக்கிடையே வெற்றி தொல்விகளுக்கு அப்பாற்ப்பட்டு வெற்றி அல்லது வீரமரணம் என்பதற்காக நடப்பது.
எதிராளியைவிட என்னுடைய வீரம் மற்றும் திறமையே சிறந்தது நிருபிபதற்க்காக நடப்பது.
எதிராளியை தன்னுடைய திறமையினால் வில்லையும் தேரையும் இழக்கச்செய்துவிட்டு அவனை வீழ்த்தலாம் , மாறாக வேண்டுமென்றே வில்லை கீழே வைத்து விட்டோ அல்லது வேண்டுமென்றே தேரிலிருந்து இறங்கினாலோ தாக்கக்கூடாது அப்படியும் தாக்கினால் அது அவனுடைய திறமையின்மையையே காட்டும். மயக்கமடியும்போழுதும் தாக்கக்கூடாது.
கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனன்னுக்கும் துவந்த யுத்தம் நடந்துகொண்டிருக்கும் பொழுது முதலில் கர்ணன் அர்ஜுனனை மீறி சிறப்பாக செயல்ப்பட்டான் அப்பொழுது பீமன் ... என்ன அர்ஜுனா கர்ணன் உன்னை மீருகின்றான் நீ அவனை வதைக்கின்றாயா அல்லது நான் எனது கதாயுதத்தால் வதம் செய்யட்டுமா என்றான் மேலும் கிருஷ்ணரும் பலவாறு ஊக்கபடுத்தினார்.

இங்கு பீமனின் செயலை சற்று பார்ப்போம்

முதன் முதலில் கர்ணனும் அர்ஜுனனும் விளையாட்டு அரங்கில் தயாராகும் பொழுது கர்ணனின்  வளர்ப்புத் தந்தை அதிரதன்(விகர்த்தணன்) விளையாட்டு அரங்கில் கர்ணனை தேடி வந்தார் தந்தையை பாரர்த்த கர்ணன் தந்தையின் காலில் விழுந்து வக்னங்கினான் . இதை கண்ட பீமன் ஓ நீ தேரோட்டி மகனா நீ தேரையோட்டும் சாட்டயை எடுத்துக்கொள் எவ்வாறு யாகத்தின் அவிசை நாய் சாப்பிட தகுதியில்லையோ அவ்வாறு நீயும் அர்ஜுனனின் கையால் வதைபட தகுதியற்றவன். இவ்வாறு குரூர மொழிகளை பொழிந்த அதே பீமன் இப்பொழுது தலைகீழாக  “என்ன அர்ஜுனா கர்ணன் உன்னை மீருகின்றான் நீ அவனை வதைக்கின்றாயா அல்லது நான் எனது கதாயுதத்தால் வதம் செய்யட்டுமா” என்கின்றான்” இதுதான் கர்ணன் என்ற போராளியின் வெற்றி.

மீண்டும் போருக்கு செல்வோம்
இவ்வாறாக தூண்டப்பட்ட அர்ஜுனன் கேசவரை நோக்கி இவ்வாறாக உரைக்கலானான் உலகம் க்ஷேமம்ம அடைவதற்காகவும் கர்ணனை கொள்வதற்காகவும் இதோ உக்கிரமான மகாஅஸ்த்திரமான பிரமாச்த்திரத்தை பிரயோகிக்கின்றேன் என்றான். கர்ணனும் அதற்கு எதிர் பிரமாச்த்திரத்தை பிரயோகித்து அதை நீர்த்து போகச்செய்தான்(தயவு செய்து சான்றை மூலநூலில் காணவும்). பின்பு நடந்த நீண்ட யுத்தத்திற்கு பிறகே மறந்து போதல் நிகழ்ச்சியும், தேர் பூமியில் அமிழும் நிகழ்ச்சியும் நடைபெறுகின்றது.

நிற்க இங்கு.., பிரம்மாஸ்த்திரம் பிரயோகம் செய்யும் சூழ்நிலையை சற்று ஆராய்வோம்.
ஒரு வீரான் பிரம்மாஸ்த்திரத்தை எப்பொழுது பயன்படுத்துவான தன் திறமை மொழுதும் வெளிப்பட்டு வேறு வழியில்லாமல் கடைசிநிலையில் பயன்படுத்துவான். மேலும் தன் உச்சபட்ச தனுர்வித்தையால் அதிராளியை வீழ்த்த முடியாது உச்சபட்ச திவ்யாச்த்திரத்தை கொண்டே வீழ்த்த முடியும் என்ற நிலையிலும், மரணம்பயம்  நெருங்கும் நிலையில்தான் அத்தகைய உச்சபட்ச திவ்யாச்த்திரத்தை பிரயோகிப்பான். எனவே இங்கு இருவருமே பிரம்மச்த்திரத்தை ஏவும் மற்றும் திரும்ப பெரும் வித்தையை அறிந்தவர்கள் . எனவே இங்கு முதலில் பிரம்மாஸ்த்திரத்தை முதலில் பிரயோகித்தவனே சற்று பயமடந்திருப்பான் அது அர்ஜுனனே.

பிறகு நடந்த நீண்ட யுத்தத்திற்கு பிறகு கர்ணன் நாகஸ்த்திரத்தை பிரயோகித்ததையும், அதை கிருஷ்ணன் தன் சூழ்ச்சியினால் வென்றதையும் நீங்களே நன்று அறிவீர்கள் . ஆனால் சமஸ்கிருத மூலநூலில் இரண்டுவிதமாக இந்த நகழ்ச்சி கூறப்பட்டுள்ளதாக ம.வீ.இராமானுஜாசாரியாரின் மகாபாரதம் கூறுகின்றது அது என்னவெனில் அஸ்வசேனன் எனற அந்த நாகம் திரும்பவும் தன்னை ஏவும்மாறும் இந்திரனே வந்தாலும் அவனை காக்கமுடியாது என்று கர்னனனிடம் மன்றாடியது அதற்கு கர்ணன் நூறு அர்ஜுனன்களை கொளவதாக இருந்தாலும் ஒரு கனையை ஒருமுறைக்கு மேல் ஏவமாட்டேன்(தாய்க்கு அளித்த வாக்குறுதியை மனதில்கொண்டு) என்று கூறி நிராகரித்தான். பிறகு நடந்த கொடூர யுத்தத்திற்கு பின்பு கர்ணனின் தேர்ச்சக்கரம் பூமியில் மாட்டிக்கொண்டது பிர்ம்மாஸ்த்திர பிரயோக மந்திரமும் மறந்துவிட்டது. இந்நிலையில் அர்ஜுனனு சற்று போரை நிறுத்த சொல்கின்றான் அனால் கிருஷ்ணர் மறுத்து போரிட சொல்கின்றார்.

{{நிற்க இங்கு நாம் தர்ம அதர்மங்களுக்கு அப்பார்ப்பட்டு கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் இடையில் சிறுவயதிலிருந்தே யார் சிறந்த வில்வீரன் என்ற போட்டி பொறாமை இருந்துள்ளது. இக்கண்ணோட்டத்தில் போரை சற்று ஆராய்வோம்.}}

கிருஷ்ணனால் அவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பின்பு கர்ணன் தேரிலேறி ஒரு மகா கோரமான அஸ்த்திரத்தை பிரயோகித்தான் அது அது அர்ஜுனனின் மார்பை பிளந்து சென்றது , அர்ஜுனன் காண்டீபத்தை நழுவவிட்டு மூரச்சையடைந்தான் . கர்ணன் பெற்ற வெகுமதிகளான இரு சாபங்கள், கவசகுனடலங்களை இழந்த நிலை, சக்தியாயுதம் இழந்த நிலை  நாகாஸ்த்திரத்தை மறுமுறை பிரயோக்கிக்க முடியாத நிலை , தேர் இயங்க முடியாத நிலைய இவ்வாறான மகாதுரதிஷ்ட நிலையிலும்  கர்ணன் மயக்கமடைந்த என்ற நல்ல வாய்ப்பை பயன்படுத்தாமல் அம்மாஞ்சி மாதிரி தேரை தூக்க சென்றான். இங்கு சல்லியநெல்லாம் தேரை தூக்கவில்லை கர்ணன்தான் தூக்கினான் அது எப்படியிருந்ததாம் பூமியே சில அங்குலம் மேலே வந்தது என்று வியாசர் குறிப்பிடுகிறார்.
பிறகு மயக்கம் தெளிந்த அர்ஜுனனிடம் கிருஷ்ணன்ர் இவ்வாறு கூறுகின்றார்
கர்ணன் தேரிலேறி தனுசை கையிலெடுக்கும் முன்பாக கர்ணனை வீழ்த்துவாயாக என்றார். பிறகு அவ்வாறாகவே வீழ்த்தினான்.

இங்கு கிருஷன்ரின் கூற்றை சற்று ஆராய்வோம்: ஏற்கனவே அர்ஜுனனால் கர்ணன் இருமுறை தொல்வியடைந்துள்ளான். மேலும் மகா துரதிஷ்ட நிலையில் இருக்கின்றான் அப்படியிருக்கும் பொழுது கிருஷ்ணணனும் அர்ஜுனணனும்  தாராளாமாகவே துவந்தயுத்த போரின் விதிமுறைகளின் படி சிறிது அவகாசம் கொடுக்கலாம். அதுவும் அர்ஜுனன் முன்பு கர்ணனை இருமுறை வீழ்த்தியதை போல இப்பொழுதும் வீழ்த்தலாம் ஆனால் ஏன் கிருஷணர் அவகாசம் கொடுக்க மறுக்கின்றார் அதையும் சற்று பார்ப்போமே

ஒரு வில்வீரன் என்னதான் மகா திறமைசாலியாக இருந்தாலும் அவனுடைய வெற்றியை தீர்மானிப்பது அவனுடைய திறமை மட்டுமல்ல அவன் அப்பொழுது பயன்படுத்தும் தனுசு, தேர் , தேரோட்டி மற்றும் குதிரைகள் , போன்றவைகள் ஒரு தேர்வீரனின் வெற்றிக்கு முக்கிய பங்களிப்பது. இங்கு அர்ஜுனன் எப்பொழும் ஜாக்கிரதையாக உடைக்கமுடியாத அவனுடைய காண்டீபம் ,காண்டீபத்தின் நான் கயிற்றை பட்டும் அறுக்க முடியம். உடைக்க முடியாத தேர் மற்றும் அழிக்க முடியாத தேவலோக குதிரைகள் போன்றவற்றை எல்லா போரிலும் பயன்படுத்துவான்.
அனால் கர்ணன்.., திரிபுரங்களை எரித்த சிவபெருமான் பயன்படுத்திய விஜய தனுசை சிவபெருமான் இந்திரனுக்கு அளித்தார் , இந்திரன் அதை பரசுராமருக்கு அளித்தார் பரசுராமர் அதை கர்ணனுக்கு அளித்தார் . விஜய தனுசு காண்டீபத்தை விட சிறந்தது ஏனெனில் காண்டீபத்தில் நான் கையிற்றை அறுக்க முடியும் விஜயதனுசில் நான் கயிற்றை அறுக்க முடியாது. அந்த விஜயதனுசை 17-வது நாள் போரில் மட்டுமே பயன்படுத்தினான் இதை 16-வது நாள் இரவிலேயே துரியோதனிடம் கர்ணன் தெரிவித்தான். மேலும் கடோத்கஜனை தனது சக்தி ஆயுதத்தினால் வீழ்த்திய பிறகு “சாத்யகி கிருஷ்ணரிடம் கர்ணன் இதற்கு முன்பே சில முறை அர்ஜுனனை போரில் சந்தித்துள்ளான் ஆனால் அப்பொழுதெல்லாம் ஏன் தனுது அந்த திவ்யாஸ்த்திரத்தை பயன்படுத்தவில்லை என்று கேட்டான்”
அதற்கு கிருஷ்ணர் நான் கர்ணனை எனது மாயை சக்தியினால் அந்த எண்ணம் ஞாபகம் வராதவாறு மயக்கிவிடுவேன் என்றார். இதுக்கு மேல கர்ணனால என்னதாங்க பண்ணமுடியும். மேலும் கர்னனனுக்கும் அர்ஜுனனனுக்கும் கடைசி துவந்த யுத்தம் ஆரம்பிக்குமுன் இவ்வாறு கூறுகிறார் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனானிடத்தில் அர்ஜுனா நான் கர்ணனை உனக்கு சமமாகவும் கருதலாம் ஏன் உயர்வாகவும் கருதாலாம். கர்ணன் முழுசிந்தனையுடன் கையில் விஜயதனுசு இருந்து அலட்சியமில்லாமல் போராடினால் அவனை யாருளும் வெல்லமுடியாது. அதனால்த்தான் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கர்ணன் தேரிலேறி தனுசை கையிலேடுக்கும்முன் அவனை வீழ்த்துவாய் என்று சொன்னதன் “மிகமுக்கிய காரணம்” கையில் விஜயதனுசு இருந்து அலட்சியமில்லாமல் போராடினால் அவனை யாருளும் வெல்லமுடியாது என்பதற்காகவே . மேலும் அர்ஜுனன் என்ன சாதாரணமானவனா வில்வித்தையில் கசடறக் கற்றவன் யுத்தத் நெறிமுறைகளை அனைத்தையும் உணர்ந்தவன் அப்படிப்பட்டவன் தரும முறையில் கர்ணனை கொல்ல முடியும் என்றால் நிச்சயம் நிச்சயம் அதைத்தான் செய்திருப்பான் . ஏனெனில் இப்பொழுது கர்ணன் தனுது முழுகவனத்தையும், தெய்வீக தனுசையும் வைத்து போரிடுகின்றான் எனவே முன்பு போன்று அவனை வீழ்த்த முடியாது என்பதற்காவே  தவிர இரண்டாவது மூன்றாவது காரணங்களான  கர்ணன் செய்த அதர்ம செயலுக்காகவும் , சாலையில் மணிக்கு 70 கிமீ
வேகத்தில் பயணம் செய்தாலும்  அல்ல.

3) அபிமன்யு ஆறு மாகரதிகள் சேர்ந்து தாக்கியது

போர் முறைகளில் சில முறைகளான துவந்த இத்தம், சங்குல யுத்தம், குழுவாக ஒருவனை சேர்ந்து  தாக்குதல்  போன்றவைகள் இருக்கின்றன.
அதில் அபிமன்விடம் போரிட்ட முறை குழுவாக தாக்கும் முறை இது அங்கிகரக்கப்பட்ட முறையாகவே இருக்கின்றது கர்ணபருவத்தில் கூட கர்ணனை பல மகரதர்கலான சாத்யகி, திருஷ்ட்டதுய்மன் ,பீமன் , யுதிஷ்டிரன், நகுல சகாதேவர்கள், ய்தாமன்யு, சிகண்டிகை, இளம் பஞ்ச பாண்டவர்கள். அனைவரும் சேர்ந்து கர்ணன் ஒருவனையே தாக்கினார்கள் , கர்ணன் ஒருவானாகவே அவர்கள் அனைவரையும் சமாளித்து நொடிப்பொழுதில் தேரிழ்ந்தவர்கலாக்கினான் என்று வியாசர் அற்புதமாக விளக்குகின்றார். இங்கு ஒருவேளை கர்ணன் இறந்திருந்தாள் அபிமன்யுக்கு சொல்லப்பட்ட கூறுகளையும் கர்ணனுக்கும் சொல்லிருப்பார்கள். மேலும் கர்ணன் அபிமன்யுவின் பின்னாலிருந்து அவன் வில்லை உடைத்தான் என்று மூல மகாபாரதத்தில் எந்த குறிப்புமில்லை துரோணரின் கட்டளையின் பேரில் அபிமன்யுவின் வில்லை உடைத்து கேடையத்தையும் உடைத்தான் என்றே உள்ளது . மாறாக பின்னாலிருந்து மறைந்திருந்து என்ற எந்த சொல்லுமில்லை. இருந்தால் தயவு செய்து காட்டவும் நானு என் என்னத்தை திருத்திக்கொள்கின்றேன்கின்றேன்.

4) கர்ணன் மிகச்சிறந்த வில்லாளி மட்டும்மல்ல சிறந்த மல்யுத்தத் பலசாலியும் கூட

அப்படிப்பட்ட கர்ணன் தனது அலட்சிய குணத்தாலே சில போர்களில் தொல்வியடைந்துள்ளான்.
த்ரௌபதியின் சுயம்வரத்தின் பொழுது அர்ஜுனனிடம் ஏற்ப்பட்ட சண்டையில் அர்ஜுனனை கர்ணன் பிரம்மாஸ்த்திரம் தெரிந்த பிரம்மனனாகவே எண்ணினான். வெற்றி தோல்வியின்றி போட்டியிலிருந்து விலகினான்.
கந்தவர்களுடான யுத்தத்தில் தனியோருவனாகவே பல ஆயிரக்ககணக்கான கந்தர்வர்களை வீழ்த்தினான். இதைக்கண்ட கந்தர்வர்களின் தலைவன் சித்திரசேனன் அனத்து கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து மாயப்போர் புரிய ஆரம்பித்தான்  ஆனால் கர்ணன் தனது திவ்ய சக்தி படைத்த விஜய தனுசை மகா சக்தி வாய்ந்த அஸ்திரங்கலையும் எடுத்து செல்லவில்லை அதனால் சாதாரண வில்லை தேரையும் இழந்தான் இதனால் பின்வாங்கிச்சென்றான் இவ்விடயத்தில் அர்ஜுனன் கர்ணனை விட ஒருபடி மேலாக இருக்கின்றான அர்ஜுனன் எப்பொழுது தந்து தெய்வ சக்தி படைத்த காண்டீபத்தையும், அழிக்க முடியாத தெரியும் வைத்திருப்பவன். அதனாலையே அவனுக்கு வெற்றி எப்பொழுதும் சாத்தியமானது ஆனால கர்ணன் தனுர்வித்தை ஆயுத உபகரணங்களை விட தனுர்வித்தை தெர்ச்சியையே பெரிதென கருதினான் இந்த என்னத்தை சூரிய பகவானிடம் கர்ணனே வெளிப்படுத்தினான்.

கர்ணனின் அலட்சிய குணம் சில தருணங்கள் உள்ளன அவை..,

பீமனும் கர்ணனும் 14-வது நாள் யுத்தத்தில் கடுமையாக பலமுறை மோதிக்கொண்டார்கள் முதலில் கர்ணனே தளர்ச்சியடைந்து பின்வாங்கினான் கடைசியில் பீமன் ஆயுங்களை இழந்து கர்ணன்னிடம் மாட்டிகொண்டான். அப்பொழுது கர்ணன் ஒரு கணையைவிட்டு வதைத்திருக்கலாம் அல்லது தாய்க்கு செய்து கொடுத்த சத்தியத்திற்காக சும்மா சென்றிருக்கலாம் ஆனால் கர்ணன் தன்னுடைய வில்லின் நுனியில் மாட்டிகொண்ட பீமனின் தொப்பையில் தட்டி அவனுடைய பெருவயிற்றை கிண்டலடிக்கின்றான். இச்செயலை எவ்வாறு புரிந்துக்கொலவது.
சகாதேவனும் மாட்டிகொண்டு கர்ணன் புத்திமதி சொல்லி அனுப்புகின்றான். இன்னும நகுலன் மாட்டிக்கொண்ட பொழுது வில்லை அவன் கழுத்தில் மாட்டி அனுப்புகின்றான் இவையெல்லாம் அவனுடைய அலட்ச்சிய குணத்தையே வெளிப்படுத்துகின்றது. கர்ணனிடம் மகாகோரமான பார்க்கவஸ்த்திரம், ரௌத்திராஸ்த்திரம் போன்றவைகள் இருந்தன ஆனால் அவைகளை பீமனிடம் பின்வாங்கும் பொழுதும், அபிமன்யுவிடமும் பிரோயோகிக்கவில்லை பிரயோகித்திருந்தால் யமதருமராஜா அரண்மனைக்கு விருந்தாளியாக செல்வதை யாருளும் தவிர்க்க முடியாது இதை சால்லியநிடமே 17-து நாளில் சல்லையா என்னிடம் நாகாஸ்த்திரம் போன்ற மகாகோரமான பலமுறை பயன்படுத்தப்படும் அஸ்த்திரங்கள் உள்ளன அதை அர்ஜுனன் போன்ற திவ்யாஸ்த்திரங்கள் தெரிந்த மகாவில்லாளி மேல்தான் பிரயோகிப்பேன் மற்றவர்களின் மேல் அவ்வாறு செய்யமாட்டேன் அது எனக்கு அழகுமல்ல என்றான்.  இந்த அலட்சிய மனோபாவம் இல்லாமல் இருந்திருந்தால் பீமனும் அபிமன்யுவும் கர்னனனிடம் போரிட்ட சில நொடிகளிலேயே வீர சுவர்கத்தை அடைந்திருப்பார்கள்.
எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக பீமன் மல்யுத்தத்தில் ஜராசந்தனை பலநாட்கள் போரிட்டும் அவனை வீழ்த்த முடியவில்லை ஆனால் கர்ணன் ஒரு சுயம்வரத்தில் கர்ணனுக்கும், ஜராசந்தனுக்கும் நடைபெற்ற மல்யுத்தத்தில் கர்ணன் ஜராசந்தனை இருகூறாக கிழித்து போட்டான். ஜராசந்தன் கர்னணனின் திறமையை மெச்சி தனது மகத நாட்டின் ஒரு பகுதியான மாலினி தேசத்தை கர்ணனுக்கு அளித்து நட்பை ஏற்ப்படுத்தினான். அனால் பீமன் கிருஷ்ணரின் போசனைப்படியே பல நாட்கள் போராட்டத்திற்கு ஜராசந்தனை இருகூறாக கிழித்து உடலை மாற்றிப்போட்டான்.
 
5) தானம் வழங்கிய சூழ்நிலை
   {ஆசிரியர் : ஒரு விதத்தில்
கர்ணனின் செயல் போற்றத்தக்கது என்றபோதிலும், ஏதேனும்
ஒன்றை வேண்டி அதற்காக தானம் கொடுப்பது முறையான
தானமா? ஆழமாகப் பார்த்தால் இஃது ஒரு வியாபாரம் போலத்
தோன்றுகிறதே!}

நானும் அதையேத்தான் சொல்கின்றேன் இன்னும் ஆழமாக ஆராயலாம்
கவசகுனடலங்களை தானமளிக்கின்ற சுழ்நிலை வனபருவத்தின் கடைசி துனைபருவமான குண்டலஹாரண்ய பருவத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்திரன் கர்ணனிடம் வஞ்சகமாக கவசகுனடலங்களை பெறப்போவதை அறிந்துகொண்டான். எனவே தனது மகனை காக்க எண்ணிய சூரியதேவன் கர்னணனின் கனவில் வந்து நடக்கவிருக்கும் போரில் அர்ஜுனணனை காக்க இந்திரன் பிராம்மன் வேடத்தில் வந்து உம்மிடம் அமுதத்தாலும் சொர்ணத்தாலும் செய்யப்பட கவசகுனடலங்களை யாசிப்பான் தயவு செய்து கொடுத்துவிடாதே.
இல்லை சூரிய தேவனே அவ்வாறு செய்வது நானேடுத்துகொண்ட சபத்தத்திற்கு விரோதமானதாகும் இந்திரன் கேட்டால் நிச்சயம் நான் அதை கொடுப்பேன் அது எனக்கு மேலும் புகழையே சேர்க்கும்.

வேண்டாம் கர்ணா அந்த முடிவை எடுக்காதே அந்த கவச குண்டலங்கள் இருந்த அந்த இந்திரனே அம்பாக மாறினாலும் உன்னை வீழ்த்தமுடியாது எனவே தயவு செய்து கொடுத்துவிடாதே. இதற்க்கு மாறாக வேறேதுனும் செய்தால் உன் வீழ்ச்சி உறுதிபட்டுவிடும் .
என்பிரிய சூரியதேவனே நான் துரோனரிடமும், பரசுராமரிடம் கற்ற தனுர்வித்தையையே பெரிதாக எண்ணுகின்றேன் . அது ஒன்றே பொது அர்ஜுனனை வீழ்த்த. என்வே எனக்கு தயவு செய்து இச்செயலை செய்ய அனுமதியளிக்க வேண்டும் .

உண்முடிவில் உறுதியாக இருப்பனேயாகில் நான் இப்பொழுது சொல்வதையாவது கேள். இந்திரன் உன்னிடம் கவசகுனடலங்களை கேட்க்கும்பொழுது முடிந்தளவுக்கு மறுத்து பேசு, அப்படியும் இந்திரன் விடாப்படியாக இருந்தால் அவனிடம் சகத் ஆயுதத்தை பெற்றுக்கொண்டு கவசகுனடலங்களை தருவாதக சொல். இதை நான் உன்ன நனமைக்காகவும் உன்னைச்சார்ந்த நண்பர்களின் நன்மைக்காவும் சொல்கின்றேன்.
சரி சூரிய தேவா. அப்படியே செய்கின்றேன்.

கர்ணா தெரியாத தெய்வ இரகசியம் ஒன்றுள்ளது அதை சமயம் வரும்பொழுது நீ தெரிந்துகொள்வாய் .

நிற்க. இங்கு கர்ணன் சக்தி ஆயத்தை இந்திரனிடம் கேட்டது தன்னுடைய நலவிரும்பியான சூர்யதேவனின் மனத்திருப்ப்திக்காகதான். நீங்களே சற்று யோசித்து பாருங்கள் நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்ட சபத்தத்தையும். இயல்பையும் பயன்படுத்திக்கொண்டு உயிருக்கு பாதுகாப்பளிக்கின்ற பொருளை கேட்க வருகிறார் அதை முன்னாடியே தெரிந்து கொண்ட நீங்கள் பெரிதும் மதிக்கும்  உங்கள் நலவிரும்பி எச்சரிக்கிறார் அனால் நீங்கள் அதை ஏற்க பருகிண்றீர்கள் , அந்த நல்விரும்பியும் விடாமல் சாபத்தையும் இயல்பையும் மீறாத ஒரு யோசனையை அளிக்கின்றார்.., தானம் கேட்பவரையும் ஏமாற்றக்கூடாது , நமக்கு உதவி செய்தற்காக தன் நலம்விரும்பியின் மனதையும் நோகடிக்கூடாது என்ற நிலையில் அந்த நலம்விரும்பி சொன்ன யோசனை படி செய்வதை விட வேறென்ன செய்ய முடியும்.
இப்பொழுது புரிந்திருக்குமே கர்ணன் ஏன் சக்தி ஆயுதம் வேண்டினான் என்று.

6) கர்ணனின் தயாள குணம்

 //திரௌபதியைத் தன்னால் மணக்க முடியவில்லை
என்ற ஆதங்கமும் வெறியும் அவனது மனதில் நீண்ட காலமாக
எரிந்து கொண்டிருந்தது//

கர்ணன் திரௌபதியை மனக்கமுடியவில்லை என்று அவள்மேல் ஆதங்கமும், வெறியும் கொண்டிருந்தான் என்பதற்கு மகாபாரத்ததில் எந்தவித பின்புலமும் இல்லை மாறாக திரௌபதி கர்ணனை சுயம்வரத்தில் அவனுடைய உயர்ந்த வில்வித்தையை அங்கிகரிக்காததாலும் , அவமானப்படுத்தியதாலும் அவனுக்கு அவள் மேல் கோவம் ஏற்ப்பட்டதே தவிர மணக்க முடியாததால் அல்ல மேலும் திரௌபதியை அவமானபடுத்தியதர்க்காக மன்னிப்பும் கேட்டான் , ஆனால் திரௌபதி கர்ணனை அவமானப்படுத்தியதற்கு பிறகாவது வருந்தினாளா என்றால் சிறிதுமில்லை. இதை நாம் ,கிருஷ்ணரும் ,கர்னணனும் தனியாக பேசியதிலிருந்து அறியலாம்.

கிருஷ்ணர் கர்ணனை அழைத்து குந்தியின் மூத்த மகன் பாண்டவர்களுக்கும் மூத்தவன் சாஸ்த்திர விதிகளின் படி கண்ணிபென்னுக்கு தெய்வ சம்பந்தமாக குழந்தை பெற்றால் பிறகு கன்னிகையை கைபிடிக்குக்கும் கணவனே அக்குழந்தையின் தந்தையாகின்றான் . அதன்படி அஸ்த்தினாபுரத்தை ஆளா முதல் உரிமை உனக்கே மேலும் பஞ்ச பாண்டவர்களும் மகிழ்ச்சியோடு சேவை செய்வார்கள், திரௌபதியும் ஆறாம் காலத்தில் உனக்கு மனைவியாக இருப்பாள். எனறார்.

கர்ணன் இவற்றை மறுத்து எனக்கு இவ்வுலகமே கிடைத்தாலும் அதை நான் துரியோதனக்கே அளிப்பேன் அனால் அது நியாயமாகுது , எனது விருப்பமும் யுதிஷ்டிரன் அரசால்வதே. மேலும் நான் துரியோததனை மகிழ்ச்சி படுத்துவதற்க்ககாக அவர்களின் மீது கடுஞ்ச்சொர்களை பேசியுள்ளேன் ஆதாலால் என்னை மன்னித்துவிடுங்கள் . இந்த போரில் நீங்கள் கடவுள் அர்ஜுனன் பூசாரி நான் , திரோனர், பீஷ்மர் எல்லாம் பலியாடுகள் எனிவே எனவே இதில் இறப்பவர்களுக்கேல்லாம் சுவர்கத்தை அளிக்க வேண்டும் என்றான்.
 
கர்ணன் கிருஷனரை பற்றி உணர்ந்தததிலிருந்தே தான் என்னென செய்ய வேண்டும் என்பதை உணர்ந்து கர்மவீரானாக கடைசி நொடிவரை போராடினான்.


உண்மையில் மகாபாரத்தில் அனைத்து கதாப்பாத்திரங்களும் சில சமயங்களில் தவறிழத்தவர்களே அதில் கர்ணன் முக்கியமானவன் ஆனால் அவன் செய்த பல தியாக செயல்கள் அவன் செய்த தவறுகளை விட மிக அதிகமாக பிராகாசிகின்றன எனவே அவன் பல கோடி இதயங்களை பஞ்ச பாண்டவர்களை விட எளிதாக வெல்கின்றான்.


மேற்க்கண்டவைகள் அனைத்தும் முடிவான உண்மைகள் அல்ல எதோ எனக்கு புரிந்தவை அவ்வளவுதான் மேலும் புரிந்து கொள்ளவும் தவறுகளை திருத்திக்கொள்ளவும் ஆவலாக உள்ளேன்.








Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

Arul Selva Perarasan
Administrator
நண்பரே! (மெய்யப்பன் அருண்)

நல்ல விவாதம்.

//உண்மையில் மகாபாரத்தில் அனைத்து கதாப்பாத்திரங்களும் சில சமயங்களில் தவறிழத்தவர்களே அதில் கர்ணன் முக்கியமானவன் ஆனால் அவன் செய்த பல தியாக செயல்கள் அவன் செய்த தவறுகளை விட மிக அதிகமாக பிராகாசிகின்றன எனவே அவன் பல கோடி இதயங்களை பஞ்ச பாண்டவர்களை விட எளிதாக வெல்கின்றான்.//

நன்று.

  1. திரௌபதியை அவமதித்தது (அவளை நிர்வாணமாக அழைத்து வந்திருக்க வேண்டும் என்றும் குரல் எழுப்பிய கர்ணன், அவளது உடையை முற்றிலுமாக அவிழ்த்து நிர்வாணமாக்கும்படி துச்சாதனனுக்கு கட்டளையிட்டான்)
  2. சூதாட்டத்தின் முடிவில் திரௌபதியின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க, திருதராஷ்டிரன் பாண்டவர்களை விடுவித்த பிறகும்,கர்ணனின் ஆலோசனையின் பேரில் மீண்டும் சூதாட்டம் அரங்கேற்றப்பட்டது.
  3. அபிமன்யு கொலை (இதில் நீங்கள் பலர் சேர்ந்து ஒருவரைத் தாக்குவது யுத்த மரபு என்று சொல்லியிருக்கிறீர்கள். இதில் எனக்கு உடன்பாடில்லை. பாண்டவர்கள் தரப்பிலும் அந்த அறமீறல் நடந்திருந்தாலும் அதுவும் தவறுதான்).
  4. கந்தர்வனிடம் துரியோதனனை அகப்பட விட்டு புறமுதுகிட்டது.
  5. நாக்கை அறுத்துவிடுவேன்" என்று கிருபாசாரியரிடம் கூறுமளவிற்கு அகந்தை கொண்டிருந்தது.
  6. அர்ஜுனன் மீது கொண்ட காரணமற்ற பொறாமை

ஆகியவை, இன்னும் நெருடிக் கொண்டேதான் இருக்கிறது.

திறமை என்று பார்த்தால், கிருஷ்ணன் துணையில்லாமலேயே இரு முறை அர்ஜுனன் கர்ணனை வென்றிருக்கிறான். அப்படி ஒரு முறை கூட கர்ணன் அர்ஜுனனை வெல்லவில்லையே. காரணம் அலட்சியம் கொண்டவன் ஒருபோதும் நிபுணனாக மாட்டான். தானத்தில் மட்டுமே அவன் பாண்டவர்களை விஞ்சியிருக்கிறான். அதுவும் உடலோடு தோன்றிய கவசத்தை அறுத்துக் கொடுத்ததால் அது பெரிதாகத் தெரிகிறது. யுதிஷ்டிரன் அவன் ஆண்ட காலத்தில், வனவாசத்திலும் கூட பலருக்கு உணவளித்ததாக வனபர்வம் சொல்கிறது

கர்ணனின் மேல் தீராக் காதல் ஏற்பட, அவன் அகப்பட்டிருந்த தர்மசங்கட நிலையே துணைபுரிகிறது என்று நினைக்கிறேன்.

மேலும் இவ்விவாதம் வளர வேண்டும் என விரும்புகிறேன்.


நன்றி

அன்புடன்
செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்

Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

நரேன்
In reply to this post by மெய்யப்பஅருண்
அய்யா,
        நல்லதொரு தலைப்பு.. மிக நல்ல விவாதம்.. தமிழ் ஹிந்து வலைப்பக்கத்தில் இதைப்போலவே ஒரு விவாத களமும் நான் கடந்து வந்தேன்.. உங்கள் பார்வைக்கு...

http://www.tamilhindu.com/2008/11/mahabharata-discussions-001/
http://www.tamilhindu.com/2008/11/mahabharata-discussions-002/
http://www.tamilhindu.com/2008/11/mahabharata-discussions-003/
http://www.tamilhindu.com/2008/12/mahabharata-discussions-004/
http://www.tamilhindu.com/2008/12/mahabharata-discussions-005/
http://www.tamilhindu.com/2008/12/mahabharata-discussions-006/
http://www.tamilhindu.com/2008/12/mahabharata-discussions-007/
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

மெய்யப்பஅருண்
This post was updated on .
ஆம் அதை பல ஆண்டுகளுக்கு முன் படித்துள்ளேன். நண்பர் நரேன் என்ற ஐயா என்ற சொல் வேண்டாம் வயதில் மிகவும் சிறியவனே. வயதில் என்னை விட பெரியவரான மிக்க மதிப்புக்குறிய அருள்செல்வரையும் அண்ணனாகவே உணர்கின்றேன்.
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

மெய்யப்பஅருண்
This post was updated on .
In reply to this post by Arul Selva Perarasan
அண்ணா நீங்க கேட்ட கேள்விகளில் சிலவற்றுக்கு ஒப்புதலும், பதிலும் அளித்துள்ளேன் கருதுகின்றேன். மேலும் சிலவற்றுக்கு
(போருக்கு முன்பு நடந்த தரு-அதர்ம செயல்களுக்கு அப்பாற்ப்பட்டு யார் மாக சிறந்த வீரன் என்ற கோணத்தில்)

ஒரு மாணவர் பள்ளி , மற்றும் பலகலைகழக் தேர்வுகளை உச்ச மதிப்பென்களை பெற்று தங்கப்பதக்கம் ஆனால்  பிறகு வந்த (negative marks)உயர் நுழைவுத் தேர்வில் விதிமுறைகளை மீறி(mal practices)  ஜஸ்ட் பாஸாகிறார். ஆனால் இது எப்படியோ வெளியில் தெரிந்து  எப்படி நியாயமாகும் பல விமர்சனங்கள் எழுகின்றன அதற்கு அதரவாக நான் ஏற்கனவே தங்கப் பதக்கங்களை பெற்றுள்ளேன் அதனால் இது செல்லுபடியும் ஆகும், இந்த நுழைவுத் தேர்வின் சிறந்த மாணவனும் நானே ஆவேன்  என்றார். இவர் சொன்ன பதில் என் சிற்றறிவுக்கு எட்டியவரை நியாயமாக படவில்லை .

மேலும் ..,

சக்திஆயுதத்தை  இழந்த பின் கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் சொல்கின்றார் இனிமேல்தான் நான் நிம்மதியாக தூங்குவேன் உன்னுடைய நல்ல நேரம் சிசுபாலன் , ஜராசந்தன், ஏகலைவன் , போன்றோர் வதைக்கப்பட்டு போரில் பங்கு கொள்ள முடியவில்லை , உன்னுடைய நல்ல நேரமாகவே கர்ணன் தன் கவச குனடலங்களை இழந்தான் , இருந்தாலும் அவனுடைய சக்தி ஆயுதம் என்னை பயமுறுத்திக்கொண்டே இருந்தது இப்பொழுது அதுவும் உனக்காக இழக்கச்செய்யபட்டது. ஆனால் இப்பொழுதும் கர்ணன் முழு உணர்வுகளுடன் போரிட்டால் இந்திரானாலும் , தேவர்களாலும் வெல்ல முடியாதவன், எனவே அவனக்கு அவன் தேர் செயல்படமுடியாத தனுசை கீழே வைக்கும் நிலை ஒன்றுள்ளது அதை நான் உனக்கு ஞாபகப்டுத்துவேன் அப்பொழுது அவனை வீழ்த்துவாயாக. இங்கு அனைத்தும்  உணர்ந்த் கிருஷணர் கர்ணனை விட சிறந்த வில்வீரன் என்று கருத்திருந்தால் மற்றும் பிற்காலத்தில் எழும் அர்ஜுனனை பற்றிய எதிர்மறை விமர்சனங்கள் தவிர்க்க அர்ஜுனன் நியாயமாகவே போரிட்டு கர்ணனை வெல்ல முடியம் என்று நினைத்திருந்தால் கிருஷணர் ஏன் கொல்வதற்கு அதர்மமான வழியை காட்டிருக்க வேண்டும்.

(சமஸ்கிருத மூல நூலில் இருவகைய கூற்றுகள் உள்ளன அவற்றில் ஒன்று)
அஸ்வசேனன் எனற அந்த நாகம் திரும்பவும் தன்னை ஏவும்மாறும் இந்திரனே வந்தாலும் அவனை காக்கமுடியாது என்று கர்னனனிடம் மன்றாடியது அதற்கு கர்ணன் நூறு அர்ஜுனன்களை கொளவதாக இருந்தாலும் ஒரு கனையை ஒருமுறைக்கு மேல் ஏவமாட்டேன் (என்று தாய்க்கு அளித்த வாக்குறுதி என்ற என்ற யுத்ததர்மத்தை காக்க வேண்டும்   மனதில்கொண்டு) என்று கூறி நிராகரித்தான்.

நிற்க இங்கு..,
 நூறு மகா சக்திவாய்ந்த எதிராளியை வீழ்த்த முடியும் என்றாலும் யுத்தவிதிமுரைகளை மீறி வீழ்த்த மாட்டேன் என்று தன் தர்ம முறையில் செயல்படும் தனுர்வித்தையை முழுமையாக நம்பியவன் எதிராளியை விடச் சிறந்தவான ???

அல்லது தனது தனுர்வித்தை திறமையை நம்பாமல் துவந்த யுத்த விதிமுறைகளை மீறினாலும் பாராவாயில்லை எதிராளியை வீழ்த்த வேண்டும் என்று செயல்பட்டவன் எதிராளியை  சிறந்தவானா ?????


இங்கு அர்ஜுனன் கர்ணனை முன்பு தர்மமான தோல்வியடைய செய்தைதை போன்று இப்பொழுதும் தோல்வியடைய செய்திருந்தால் நானும் மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொள்வேன் அர்ஜுனன் முதன்மையான  வில்வீரன் என்று . ஆனால் இப்போது எண்ணத்தோன்றுகின்றது எதோ அப்பொழுது  அர்ஜுனனின் அதிர்ஷ்டம் ஜெய்த்துவிட்டான் என்று.


கர்ணன் –கிருபாச்சாரியார்

கர்ணன் கிருபாச்சாரியாரின் பேசிய மொழிகளை கவனிப்பது போல் கர்ணன்  ஏன் அவ்வாறு பேசினான் என்பதையும் கவனிக்கலாமே .
ஒரு சாதாரண வீரன் தன் “உயிர் மேலிருக்கும் ஆசையை” விட்டு மாவீரர்களான பஞ்சபாண்டவர்களை வீழ்த்துவேன் என்று கூறி போர்களத்துக்கு புறப்பட்டாலே அவனை அவன் சார்ந்த சேனையில் உள்ள உயர் பொறுப்புகளில் உள்ள வீரர் அவனை வெகுவாக ஊக்கபடுத்தி அனுப்பவேண்டும் அது அந்த சேனையின் வெற்றிக்கும் வழிவகுக்கும் இது ஒரு சாதாரண நடைமுறை செயலும் கூட. அப்படியிருக்கும் பொழுது  தனக்கு சேனாதிபதியின் பதவி வந்த பின்னும் அது துரோனருக்குத்தான் கொடுக்க வேண்டும் என்று மறுத்து அடுத்த சேனாதிபதி பதவிக்காக காத்திருப்பவனான கர்ணன் பஞ்சபாண்டவர்கள் தானே வீழ்த்துவேன் என்று கூறி போர்க்களத்துக்கு போகுபோழுது கிருபாச்சாரியார் நீ ஒரு டம்மி பீஸு என்று அளவில்  மட்டம் தட்டி பேசும் பேச்சை கேட்டால்  சாதரான வீரனுக்கே மகா கோவம் வரும் சேனையின் சேனாதிபதிக்கு கோவம் வந்து அவ்வாறு பேசியதில் என்ன ஆச்சரிய அதிசயம் உள்ளது , இன்னும் ஏன் தருமன் கர்ணன் விடையத்தில் அர்ஜுனனை மட்டம் தட்டியபோது அர்ஜுனன் தருமனை கொள்ளவே சென்றானே...

காரணமற்ற பொறாமையா

ஒருவரின் குணநலன்கள் பாதி மரபு வழி மூலமாகவும், பாதி அவர் சார்ந்த சூழ்நிலையும் தீர்மானிக்கின்றது. பொதுவாகவே ஒரு துறையில் இருவர் மிகச்சிரந்தவாராக இருக்கும் பொழுது போட்டியும் பொறாமையும் ஏற்ப்படுவது மிக இயல்பானதே . இங்கு கர்ணனை பிறப்பும் அர்ஜுனனைப்போன்றே உயர் க்ஷத்திரிய பிறப்பாக உள்ளது அதைசார்ந்த பிறப்பு குணமும் இருக்கின்றது ஆனால் அர்ஜுனனை போன்று அவனுக்கு சாதரணமாக திறமைக்கு கிடைக்கும்  அங்கிகாரம் சிறுவயதிலிருந்தே கிடைக்கவில்லை. எனவே அதனால் ஏற்ப்படும் பொறாமையை காரணமற்ற பொறாமை என்று எப்படி சொல்ல முடியும்.

சான்று

குருவானார் மாணவனை தனுர்வித்தையின் திறமையையுன் அவனுடைய மனக்கட்டுப்பாடையும் பொருத்து பிரம்மாஸ்த்திரத்தை ஏவுதல் மற்றும் திரும்ப பெறுதல் ஆகியவற்றின் வித்தையையும், மந்திரத்தையும் அளிப்பார். அந்த தகுதியை பூர்த்தி செய்தால் அர்ஜுனனுக்கு அப்படியே மோழுவது கொடுத்தார். அவ்வாறே அவ்வாறே அஸ்வத்தாவின் திறமையை கண்டு ஏவும் வித்தையையும், மந்திரத்தை மட்டும் கற்று கொடுத்தார்.  
இதை அறிந்த கர்ணன் துரோணரிடம் சென்று நானும் அர்ஜுனனிடம் சமமான யுத்தைதை மேற்கொள்ள விரும்புகின்றேன் எனக்கும் பிரம்மாஸ்த்திர வித்தையை கற்றுக்கொடுங்கள் என்று வேண்டினான் அனால் துரோணர் அதை மறுத்து பிராமணர்களுக்கும், மனதை கட்டுபடுத்தக்கூடிய க்ஷ்த்ரியர்களுக்கும் மட்டுமே அது உரியது என்று கர்ணனை தவறாக கணித்து அனுப்பிவிட்டார்.
இங்கு உண்மையில் கர்ணனை க்ஷ்த்ரியரியன் அல்ல வென்றும் மனக்கட்டுப்பாடு அற்றவன் என்றும் தவாறாக கணித்துள்ளார்(அங்கிகாரத்தை கொடுக்க மறுத்துவிட்டார்) . உண்மையில் அவன் மனக்கட்டுப்பாடு இல்லாமல் இருந்திருந்தால் மகாபாரதப்போரில் திவாயஸ்த்திரங்க்களை அர்ஜுனனை தவிர்த்து பல மாவீர்களின் மீது பிரயோகித்திருப்பான் குறு துரோனருக்கே குருவான பரசுராமாரும் கர்ணனுக்கு பிரம்மாஸ்த்திரத்தை ஏவுதல் மற்றும் திரும்ப பெறுதல் அளித்திருக்க மாட்டார்.  இதில் கொடுமை என்னவென்றால் துரோணர் மனக்கட்டுப்பாடு அற்றவன் என்றும் தவாறாக கணித்து உயர்ந்த வித்தையை கற்றுகொடுக்க வில்லை, பரசுராமாரோ கர்ணன் இராட்சத பூச்சி துடையில் இந்த பக்கம் சென்று அந்த பக்கம் வந்த பொழுது மனக்கட்டுபாடோடு சிறிதும் அசையாமல் இருந்தாதால் உயர்ந்த வித்தை மறந்து போகும் என்ற சாபத்தையும், உனக்கு சமமான க்ஷத்திரியன் இந்த உலகத்தில் இருக்கமாட்டான் என்ற வரத்தையும் வாங்கிவாந்தான்.
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

renuka devi
In reply to this post by R.Santhanakrihnan
karnan nallavane!!! kannan kadavul enpathal avar seiyum thavarukal tharumam akathu,than kuruvin urakam kalaiya kudathu enpatharkaha than valiyai poruthu kollvathu oru maanavanin kadamai,avan poi kuri avar ridam kalaiyai karrathu thavaru enru kuruvathu sari alla antha kalangalil arasu marrum praminarkale kalvi karkum ninai irunthathu ithuve thavaruthan.oru thaai than makanai aarril vittathu thavaru avan thavaranavarkal udan inaiya karanam avale aavaal.oru thaayi than kulanthaiyai aarril viduvathu anithiyaka ungaluku theriya villaiya?melum avanathu thanthaiyana suriyan kuriyum avan inthiranuku kodi valanginan athu avan tharmaththaiyum avan mathibaiyum eduthu kattukirathu.melum avan nakangalai nambi than verri illai enru kurinanan enrukurinirkale athu unmai enral avan atntha ayuthaththai muthal muraiye payan paduthi iruka maattan.nengal pala karanam kurinalum avan veeran enpathi yaralum maarra mudiyathu. oruvelai avan veeran illai enral en inthiran vanthu avan kavasangalai peravendum?kannan tharumavan enral!sakuniyum nallavane avan ungalaal ithai erkka mudiyume enral nanum erpen kannan nallavar enru......
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

Arul Selva Perarasan
Administrator
In reply to this post by மெய்யப்பஅருண்
சகோதரரே!

நீங்கள் தரும் விளக்கங்கள் அருமையாக இருக்கின்றன. உங்கள் மகாபாரதப் புலமை என்னை மகிழ்ச்சியடைய வைக்கிறது. கர்ணனைக் குறித்து எனக்கோ அல்லது வஞ்சகன் - கண்ணனா கர்ணணா கட்டுரையை எழுதியவருக்கோ எந்தக் காழ்ப்பும் கிடையாது என்பதை அறிவீர்கள் என நினைக்கிறேன். திரைப்படங்களில் காட்டப்படும் தவறான பிம்பங்களையும், பொதுவெளியில் உலவும் தவறான கருத்துகளைக் களையவுமே அந்தக் கட்டுரையை அவர் தந்திருக்கிறார்.

//நூறு மகா சக்திவாய்ந்த எதிராளியை வீழ்த்த முடியும் என்றாலும் யுத்தவிதிமுரைகளை மீறி வீழ்த்த மாட்டேன் என்று தன் தர்ம முறையில் செயல்படும் தனுர்வித்தையை முழுமையாக நம்பியவன் எதிராளியை விடச் சிறந்தவான ???

அல்லது தனது தனுர்வித்தை திறமையை நம்பாமல் துவந்த யுத்த விதிமுறைகளை மீறினாலும் பாராவாயில்லை எதிராளியை வீழ்த்த வேண்டும் என்று செயல்பட்டவன் எதிராளியை  சிறந்தவானா ????? // என்று சொல்கிறீர்கள்

இங்கே அர்ஜுனன் சிறுமைப்படுத்தப்படுவதாகவே கருதுகிறேன். கர்ணன் மீது இவ்வளவு  குற்றச்சாட்டுகள் வைக்க முடியும் என்கிற போது. அர்ஜுனன் மீது குறைந்த அளவு குற்றச்சாட்டுகளையே வைக்க முடியும். ஏகலவ்யன் தன்னைவிட சிறந்தவனோ என்ற பொறாமை கொண்ட போதும், ஆயுதம் இல்லாத கர்ணனைக் கொன்ற போதும் அவன் அறம்பிறழ்ந்ததாகச் சொல்லப்படுகிறது. பின்னது கிருஷ்ணன் சொல்லிச் செய்தது. அதற்கு கிருஷ்ணனும் பல விளக்கங்களைக் கொடுக்கிறான். அதுவும் கர்ணனிடமே நேரடியாக.

இதையும் அவன் எந்தப் போர்க்களத்தையும் விட்டு புறமுதுகிட்டது கிடையாது. சிவனிடம் நடந்த போரில் கிட்டத்தட்ட இறக்கும் தருவாய்க்குச் செல்கிறான் அர்ஜுனன், அப்போதும் புறமுதுகிட்டது கிடையாது. செஞ்சோற்றுக் கடனுக்காக அதர்மம் என்று தெரிந்தும் துரியோதனனுடன் இருந்தான் என்று சொல்கிறோமே. கந்தர்வனுடன் நடைபெற்ற போரில் துரியோதனன் அகப்படுமாறு ஏன் கர்ணன் புறமுதுகிட வேண்டும்? இதற்கு நீங்கள் அவனது அலட்சியம் என்று சொன்னீர்கள் என்றால் அது தவறாக இருக்கும்.

மகாபாரதத்தில் அனைவரும் தவறிழைக்கின்றனர். எனக்குப் பிடித்த வாசகம் ஒன்று. மனிதர்கள் {செயல்களில்} கருப்பாகவோ வெள்ளையாகவோ இருக்க முயல்கிறார்கள். எவ்வளவு கருப்பு ஒருவனிடம் கலந்திருக்கிறது என்பதைப் பொறுத்து அவன் அறவானா அல்லது மறவானா எனபதைப் புரிந்து கொள்ளலாம். இதே உதாரணத்தை கர்ணனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் பொருத்திப் பார்த்தால் அர்ஜுனன் அதிக வெண்மை கொண்டிருப்பான் என்பது எனது கருத்து.

கர்ணன் மீது மயக்கம் கொண்டவர்களின் நானும் ஒருவன் தான். ஆனால் அறம் நுட்பமானது. அது நுட்பமானது என்பதாலேயே அவன் செய்த சில அறமீறல்களை நமது கண்கள் காண மறுக்கின்றன.

இருப்பினும், உங்கள் விவாதம் அருமை.

அன்புடன்
செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

Arul Selva Perarasan
Administrator
In reply to this post by renuka devi
நண்பரே! (ரேணுகா தேவி)

மஹாபாரதம் முழுமைக்கும் வரும் நீதிகளில் அறம் நுட்பமானது. ஒருவருக்கு சரியாகப் படுவது பலருக்கு தவறாகத் தெரிந்தால், அது அறமாகாது. தனிப்பட்ட செயலை ஒருவன் செய்தாலும் அது பிறருக்குத் தீங்கிழைக்கா வண்ணம் இருக்க வேண்டும் அதுவே அறம் எனப்படுகிறது.

1. பரசுராமர் க்ஷத்திரியர்களால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டவர். அவர்களால் அவர் தனது மொத்த குடும்பத்தையும் இழந்திருந்தார். அதுவும் நேர்மையற்ற முறையில் அவரது குடும்பத்தினை க்ஷத்திரியர்கள் கொன்றார்கள். இதில் மிகவும் சீற்றம் கொண்ட பரசுராமர் க்ஷத்திரியர்களைக் கண்டாலே வெறுத்தார். 21 தலைமுறை க்ஷத்திரியர்களைக் கொன்றார். இதையெல்லாம் மனதில் கொண்டு கர்ணன் செய்த செயலைக் காணுங்கள் நண்பரே. பீஷ்மர் சத்திரியர்தானே அவருக்கு பரசுராமர் குருவாக இருந்தாரே என்று கேட்கலாம். ஆனால் இங்கு பீஷ்மர் அஷ்ட வசுக்களில் ஒருவர், கங்கையின் புதல்வர் என்பது பரசுராமருக்குத் தெரிந்திருக்காதா என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். பீஷ்மரைத் தவிர மற்றுமொரு க்ஷத்திரியன் பரசுராமரிடம் தனுர்வித்தை கற்றான் என்றால் அது கர்ணன் தான்.

தன்னிடம் பொய் சொல்லி வித்தை கற்றுக்கொண்ட க்ஷத்திரியனை பரசுராமர் கொன்றே கூட போட்டிருக்கலாம். அவ்வளவு வெறி கொள்ள அவருக்கான நியாயம் இருந்தது. இருப்பினும் அவர் சாபத்தோடு விட்டார். இதுவெல்லாம் கர்ணனே தேடிக்கொண்டது. ஏகலவ்யனிடம் அர்ஜுனன் ஏன் பொறாமை கொண்டான் என்று எளிதாகக் கேட்டுவிடும் நாம். அர்ஜுனனிடம் காரணமே இல்லாமல் கர்ணன் ஏன் பொறாமை கொண்டான் என்று கேட்கத் தயங்குகிறோமே ஏன்?

2. குந்தி திருமணமாகாத சிறு பெண், நடக்கப் போவது அறியாமல் விளையாட்டாக மந்திரத்தைச் சொல்லப்போக குழந்தை பெற்றவள், அக்குழந்தையை ஆற்றில் விட்டாள் என்பது குற்றமா? இன்றைய நவநாகரிக மங்கையரை நினைத்துப் பாருங்கள். ஒன்று கர்பத்திலேயே கலைத்துவிடுகிறார்கள் அல்லது பிறந்தவுடன் கொல்கிறார்கள். குந்தி அப்படிச் செய்ய வில்லை. யாராவது கர்ணனைக் கண்டெடுத்து வளர்க்கட்டும் என்று எண்ணியே பேழையில் வைத்து குழந்தையை நதியில் அனுப்புகிறாள். மஹாபாரதாத்தில் பாவப்பட்ட பாத்திரங்களில் குந்தியும் ஒருத்தி. குந்தியாக இருந்து தியானித்துப் பாருங்கள். அவள் வாழ்வு முழுவதும் அழுதுகொண்டே இருந்தது புரியும்.

3. கர்ணன் வள்ளல்தான் வீரன் தான். அதை யாரும் மறுக்க மாட்டார்கள்.

4. சகுனி நல்லவனோ கெட்டவனோ. அவன் எப்போதுமே துரியனுக்கு முதலில் நல்லதையே சொன்னான். அவன் ஏற்காத பட்சத்தில்தான் கெட்டதைச் சொன்னான். எனவே, சகுனியும் நல்லவனே.

தர்மம் செய்வதற்காக அதர்மம் செய்வதும் தர்மமே என்பது மஹாபாரத நீதி. எனவே கிருஷ்ணன் தர்மவானே!

நன்றி

அன்புடன்
செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்


On Tue, Jul 22, 2014 at 1:13 AM, renuka devi [via முழு மஹாபாரதம் விவாதம்] <[hidden email]> wrote:
karnan nallavane!!! kannan kadavul enpathal avar seiyum thavarukal tharumam akathu,than kuruvin urakam kalaiya kudathu enpatharkaha than valiyai poruthu kollvathu oru maanavanin kadamai,avan poi kuri avar ridam kalaiyai karrathu thavaru enru kuruvathu sari alla antha kalangalil arasu marrum praminarkale kalvi karkum ninai irunthathu ithuve thavaruthan.oru thaai than makanai aarril vittathu thavaru avan thavaranavarkal udan inaiya karanam avale aavaal.oru thaayi than kulanthaiyai aarril viduvathu anithiyaka ungaluku theriya villaiya?melum avanathu thanthaiyana suriyan kuriyum avan inthiranuku kodi valanginan athu avan tharmaththaiyum avan mathibaiyum eduthu kattukirathu.melum avan nakangalai nambi than verri illai enru kurinanan enrukurinirkale athu unmai enral avan atntha ayuthaththai muthal muraiye payan paduthi iruka maattan.nengal pala karanam kurinalum avan veeran enpathi yaralum maarra mudiyathu. oruvelai avan veeran illai enral en inthiran vanthu avan kavasangalai peravendum?kannan tharumavan enral!sakuniyum nallavane avan ungalaal ithai erkka mudiyume enral nanum erpen kannan nallavar enru......


If you reply to this email, your message will be added to the discussion below:
http://x.2334454.n4.nabble.com/-tp256p285.html
To start a new topic under முழு மஹாபாரதம் விவாதம், email [hidden email]
To unsubscribe from முழு மஹாபாரதம் விவாதம், click here.
NAML

Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

மெய்யப்பஅருண்
In reply to this post by Bhagavad Darisanam


துவாரகையின் இராஜகுலப்பென்களை சாதாரண மனிதப்பிறவிகாளான கொள்ளையர்களிடம்  காப்பாற்றமுடியாமல் பின்வாங்கிய இன்னும் நாகரீகமாக சொல்லவேண்டுமென்றால் புறமுதுகிட்ட வீரானை விட ,

மாயப் போரினாலும், மகாசக்தி வாய்ந்த ஆயுதங்களை எடுத்து செல்லாததாதலும், இருந்த கொஞ்ச ஆயுதங்களையும் இழந்தாதாலும்,  நண்பனான இராஜகுமாரன்  மாட்டிகொண்டான் என்பதை கவனிக்காமல் பின்பு கவனித்த பிறகு திரும்பி போரிட வந்த வீரனை விட ,மேலும்  தான் ஒரு பலி ஆடு என்றும் தெரிந்தும் {{. கிருஷ்ணரிடம் கர்ணன் :- இந்த போரில் நீங்கள் கடவுள் அர்ஜுனன் பூசாரி நான் , திரோனர், பீஷ்மர் எல்லாம் பலியாடுகள் எனிவே இதில் இறப்பவர்களுக்கேல்லாம் சுவர்கத்தை அளிக்க வேண்டும் என்றான்.}} , தனக்கு மரணம் நிச்சயம் என்று தெரிந்தும் தனக்கு இருக்கும் கொஞ்ச-நஞ்ச தருமமான போர் வாய்ப்புகளை பயன்படுத்தி எதிரியை கலங்கடிக்கும் வீரனே மிகச்சிறந்தவானாக தெரிகின்றான்.


நான் திரைப்படங்களில் காட்டிய மிகைப்படுத்தப்பட்ட காதாப்பத்திரங்களை அடிப்படையாக கொண்டு விவாதிக்க வரவுமில்லை விவாதிக்கவுமில்லை. வியாசர் எழுதிய மூல மகாபாரத்தை ஒன்றை மட்டுமே அடிப்படையாக கொண்டுள்ளேன்.
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

Arul Selva Perarasan
Administrator
நீங்கள் சொல்வது சரியாயினும் வில்லுக்கு விஜயன்தானே!
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

மெய்யப்பஅருண்
In reply to this post by Bhagavad Darisanam
ஜென் தத்துவம் ஒன்றுள்ளது

வில்வித்தையின் உச்சம் வில்லைதூக்கி எறிவது.

{{பிறகு மற்றவர்களை தூக்கி எறிந்த வில்லை கர்ணன தூக்கி எறிந்தான். அப்படி கர்ணன் தூக்கியெறிந்த வில்லை எடுத்து திரௌபதியை கைப்பிடித்தவன்தான் அர்ஜுனன். }}

பழமொழிகள் எல்லாம் முழுயான உணமைகளாகிவிடுவதில்லை, முழுமையான உணமைகளேல்லாம் பழ்மொழியாவதுமில்லை.

எப்படியோ வெற்றிபெற்றவர்கள் எழுதியதே வரலாறாகிவிடுகிறது.
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

Arul Selva Perarasan
Administrator
அத்திருடர்களிடம் கர்ணனிடம் இருமுறை வென்ற அர்ஜுனனையே வீழ்த்தினரென்றால், அவர்களிடம் கர்ணன் வீழமாட்டான் என்றா நினைக்கிறீர்கள்?

//கீழ்க்கண்டவை ஆதிபர்வம் பகுதி 192-ல் உள்ளது...

விகர்தனனின் {சூரியனின்} மகன் கர்ணன் தன்னை நோக்கி வருவதைக் கண்ட சிறப்புமிக்க அர்ஜுனன், வில்லை எடுத்து, தனது கூரிய கணைகளால் அவனைத் துளைத்தான். வேகமதிகமுள்ள அந்தக் கூரிய கணைகளின் கடும் சக்தியால் ராதேயன் {கர்ணன்} மயக்கமடைந்தான். பிறகு சுயநினைவு திரும்பிய கர்ணன், இன்னும் அதிக பாதுகாப்புடன் அர்ஜுனனைத் தாக்கினான். பிறகு, வெற்றிகரமான வீரர்களில் முதன்மையான கர்ணனும் அர்ஜுனனும் ஒருவரை ஒருவர் அழித்துக் கொள்ள நினைத்து, வெறித்தனமாகச் சண்டையிட்டார்கள். அவர்கள் இருவரின் கை லாவகத்தால் இருவரும் தாங்கள் விடுத்த கணைகளாலேயே மறைந்து போனார்கள் {விரைவாக கணைகளை அடித்துக் கொண்டிருந்ததால் பார்வையாளர்கள் கண்களுக்கு மறைந்து போனார்கள்}. "எனது கரங்களின் பலத்தைப் பார்", "உனது அருஞ்செயலுக்கு எதிரான எனது எதிர்வினையைக் குறித்துக் கொள்." வீரர்களுக்கு மட்டும் தெரிந்த அவர்கள் பரிமாறிக் கொண்ட வார்த்தைகள் இவைதான். அர்ஜுனனின் ஆயுத வலிமையும், சக்தியும் உலகத்தில் நிகற்று இருப்பதை சூரியனின் மகனான கர்ணன் உணர்ந்து, மிகவும் சுறுசுறுப்பாகப் போரிட்டான். தன்மீது அர்ஜுனனால் வேகமாக ஏவப்பட்டக் கணைகளைத் தடுத்து, உரக்க கத்தினான். அவனது இந்த அருஞ்செயலைக் கண்ட பல வீரர்கள் பெரும் ஆரவாரம் செய்தனர். பிறகு கர்ணன் தனது எதிர்ப்பாளனிடம், "ஓ அந்தணர்களில் முதன்மையானவனே, போரில் ஓய்வறியாத உனது கரங்களின் சக்தியை மெச்சுகிறேன். நீ கொண்டிருக்கும் ஆயுதங்களே உன்னை வெற்றியடைய வைக்கும். நீ உருவம் கொண்டு வந்த ஆயுத அறிவியலா? அல்லது அந்தணர்களில் சிறந்த ராமனா {பரசுராமனா}? அல்லது இந்திரனா? அல்லது இந்திரனின் தம்பியான அச்சுதன் என்றும் அழைக்கப்படும் விஷ்ணுவா? அந்தணனாக மாற்றுருவம் கொண்டு உனது ஆயுத சக்தி அனைத்தையும் தொகுத்து என்னிடம் போர் புரியும் நீ யார்? நான் போர்க்களத்தில் கோபமாக இருக்கும்போது, சச்சியின் கணவனையோ {இந்திரனையோ}, பாண்டுவின் மகன் கிரீடியையோ {அர்ஜுனனையோ} தவிர என்னுடன் போர் செய்யத் தகுதி வாய்ந்தவர்கள் யாரும் கிடையாது." என்றான்.

இதைக்கேட்ட பல்குணன் {அர்ஜுனன்}, "ஓ கர்ணா, நான் ஆயுத அறிவியலும் இல்லை, ஆதீத மனித சக்தி கொண்ட ராமனும் {பரசுராமனும்} இல்லை. நான், ஆயுதம் தாங்கிய வீரர்களில் முதன்மையான சாதாரண அந்தணன் மட்டுமே. எனது குருவின் அருளால், நான் பிரம்ம மற்றும் பௌரந்தர ஆயுதங்களைப் பெற்றிருக்கிறேன். உன்னைப் போரில் வெல்லவே நான் இங்கு இருக்கிறேன். அகையால், வீரனே சற்று பொறு!" என்றான்.

வைசம்பாயனர் தொடர்ந்தார், "(அர்ஜுனனால்)இப்படிச்சொல்லப்பட்டதை கேட்ட ராதையால் சுவீகரிக்கப்பட்ட மகன் கர்ணன், பிரம்ம சக்தி வெல்ல முடியாதது என்று கருதினான். ஆகையால் அந்தபெரும் பலம் வாய்ந்த ரத வீரன் போரிலிருந்து விலகினான். - See more at: http://mahabharatham.arasan.info/2013/08/Mahabharatha-Adiparva-Section192.html//

இப்படி எங்கிருந்தும் அர்ஜுனன் விலகியதில்லை சகோதரா. கள்வர்களிடம் மாட்டிக் கொண்டாலும் கூட அவன் எதிரியிடம் நேரே நின்றே தோற்றான் புறமுதுகிடவில்லை அல்லவா?


2014-07-22 12:32 GMT+05:30 மெய்யப்பஅருண் [via முழு மஹாபாரதம் விவாதம்] <[hidden email]>:
ஜென் தத்துவம் ஒன்றுள்ளது

வில்வித்தையின் உச்சம் வில்லைதூக்கி எறிவது.

{{பிறகு மற்றவர்களை தூக்கி எறிந்த வில்லை கர்ணன தூக்கி எரிந்தான். அப்படி கர்ணன் தூக்கியெறிந்த வில்லை எடுத்து திரௌபதியை கைப்பிடித்தவன்தான் அர்ஜுனன். }}

பழமொழிகள் எல்லாம் முழுயான உணமைகளாகிவிடுவதில்லை, முழுமையான உணமைகளேல்லாம் பழ்மொஜியாவதுமில்லை.

எப்படியோ வெற்றிபெற்றவர்கள் எழுதியதே வரலாறாகிவிடுகிறது.


If you reply to this email, your message will be added to the discussion below:
http://x.2334454.n4.nabble.com/-tp256p291.html
To start a new topic under முழு மஹாபாரதம் விவாதம், email [hidden email]
To unsubscribe from முழு மஹாபாரதம் விவாதம், click here.
NAML

Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

renuka devi
In reply to this post by Arul Selva Perarasan
nanri sir but nenga solluratha paththa kolanthaiya kollama athula vitta ava nallavalakiduvala?sari nenga sollura padiye pathalum aval meendum karnanai parththa pothu makane enru kuri irukalame?yean avvaru seiya villai?kula maanam kakka avaru seithaal enru kurathirkal,aval appoluthavathu kuri irunthaal karnan mathiriyana veeran iranthu iruka maattan,allathu thiyavarkalodu inaiyamalavathu irunthu irupaan.melum tharumarum kunthi meethu kobam kondavar aavar atharkum karanam ithuve than annanai poril konrathu anithi enpathu avarukum thonriyathu allava?arjunan than 2murai karnanai thorkadithathaka kurukirirkale irupinum kannan yean therai kaalal aluthi arjunanai kaparra vendum?
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

மெய்யப்பஅருண்
This post was updated on .
In reply to this post by Arul Selva Perarasan
//கள்வர்களிடம் மாட்டிக் கொண்டாலும் கூட அவன் எதிரியிடம் நேரே நின்றே தோற்றான் புறமுதுகிடவில்லை அல்லவா? //  இதனுடைய பொருள் எனக்கு புரியவில்லை.

நான் படித்த வரையில் தப்பித்தால் பொது என்றே திரும்பி வந்தான்.
ancientvoice.wikidot.com சென்று தேடி பார்த்துவிட்டு பதிலளிக்கின்றேன்.

அர்ஜுனன் வென்றதில் பலமுறை தனுர் வித்தையை தவிர்த்து அவன் வெற்றிக்காக  கடவுளின் தனிப்பட்ட அருள் இருந்தது. இதை அர்ஜுனனே உணர்ந்து 15-வது போர் முடிந்து பின்பு வியாசரிடம் கேட்க்கின்றான். வியாச பகவானே எதோ சக்தி எனக்கு அப்பாற்ப்பட்டு பிறருக்கு தெரியாமல்  எனக்கு கூட இருந்து எனக்கு அனுகூலமாக போர்  புரிவதாக உணர்கின்றேன் அது யார். அதற்கு வியாசர் :- ஆம்  அர்ஜுனா அது பசுபதியே என்றார்.

ஆனால் நான் தெரிந்து கொள்ள விரும்புவது என்னவேனில் இந்த கிருஷணரின் மாயை ஏற்ப்படுத்தும் மறதி,அதிர்ஷ்டம் துரதிர்ஷ்டவசம் ,வரம்-சாபம் , தர்ம-அதர்ம, மிகச்சிறப்பான ஆயுத- ஆயுத உபகரணங்கள் ஆகியவர்ரெல்லாம் தவிர்த்து சொந்த தனுர் திறமை , உடல்பலம் ஆகியவற்றை பொறுத்து இருவரில் சிறந்த ஒருவர் யார் ????  

இது அவரவர்களின் புரிதலை பொறுத்தே பதில் அமையும் , என்னுடைய பதிலும் கற்ககற்க
உண்மயை  உணரஉணர மாறக்கூடியதே.

மேலும் தொடர்புக்கு
leviarun@gmail.com
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

Arul Selva Perarasan
Administrator
சகோதரரே,

அர்ஜுனனுக்கு அனுகூலமாக அவனுக்குள் இருந்து பசுபதி ஏன் போரிட வேண்டும். அவன் வெல்ல வேண்டும் என்ற நினைப்பால்தானே. அவன் ஏன் வெல்ல வேண்டும் என்று தெய்வங்கள் நினைக்கின்றனர். எதிரிகளை விட அவன் தர்மன் என்பதால்தானே. கர்ணனை ஏன் தெய்வங்கள் கைவிட்டன? அங்கேயே அர்ஜுனன் வென்று விட்டானே சகோதரரே. அர்ஜுனன் கள்வர்களாலும் {அவனது கர்வத்தை அழிப்பதற்காக} அவமானப்படலாம், ஆனால் கர்ணனிடம் தோற்று அவமானப் படக்கூடாது என்று தெய்வங்களும் நினைத்தனரே.

காரணமற்ற பொறாமை, தாழ்வு மனப்பான்மை, தன்னை அவமதித்தவர்களை, அதைவிடக் கடுமையாகத் தானும் அவமதிக்க வேண்டும் என்ற குணம், பொய் சொல்லியாவது தான் விரும்பியதைப் பெற்றுவிட வேண்டும் என்ற எண்ணம், பெரியோரை நிந்திக்கும் குணம், அகந்தை, தனக்கொரு நீதி அடுத்தவருக்கு {அபிமன்யு} ஒரு நீதி என்று பார்க்கும் குணம், போன்றவற்றைக் கொண்ட கர்ணனை Role modle-ஆக எத்தனை பேர் ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என்று நினைக்கிறீர்கள் சகோதரா? முதலில் மேற்கண்ட குணங்களை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்வீர்களா?

அதே அர்ஜுனனை ஏற்றுக் கொள்ள பலர் இருப்பர். அப்படித்தான் நான் நினைக்கிறேன்.

தெய்வங்கள் நமக்காகப் போரிடும்படியான அறம்சார்ந்தவர்களாக நம்மை ஆக்கிக் கொள்வதற்குத்தானே நாம் மஹாபாரதம் போன்ற இதிகாசங்களைப் படிக்கிறோம் சகோதரா!

நன்றி

அன்புடன்
செ,அருட்செல்வப்பேரரசன்
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

Arul Selva Perarasan
Administrator
In reply to this post by renuka devi
நண்பரே (@renuka devi)

அர்ஜுனன், கர்ணன்  கையால் தோற்கக்கூடாது என்பதற்காக காப்பாற்றினான். வெற்றியால் கர்வம் பெற்றிருந்த அர்ஜுனனுக்கு தானில்லாமல் {கடவுள் துணை} இல்லாமல் அவனால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்பதை ஞாபகப் படுத்த கள்வர்களின் கையால் தோல்வியையும் கொடுத்தான்.

குந்தியைப் பொறுத்தவரை நான் உங்களுக்குச் சொல்வதெல்லாம், குந்தியாக இருந்து நினைத்து உணர்ந்து பாருங்கள் என்பதுதான். நண்பரே, குந்தியின் நிலை எனக்கு விளங்குவதைவிட உங்களுக்குத்தான் {பெண்ணாக இருப்பதால்} அதிகமாக விளங்கும்.

நன்றி

அன்புடன்
செ.அருட்செல்வப்பேரரசன்
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

R.Santhanakrihnan
In reply to this post by மெய்யப்பஅருண்
ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே
ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே

வேதவிதிகளின் படி அக்கிரமக்காரர்கள் ஆறு வகையினர்: 1. விஷம் கொடுப்பவர் 2. வீட்டீற்கு நெருப்பு வைப்பவர் 3. பயங்கர ஆயுதங்களால் தாக்குபவர் 4. செல்வத்தை கொள்ளையடிப்பவர் 5. பிறர் நிலத்தை ஆக்கிரமிப்பவர் 6. பிறர் மனைவியை கடத்திச் செல்பவர் இந்த அக்கிரமக்காரர்களை உடனே கொல்லலாம். அதனால் பாவம் ஏதுமில்லை. இவ்வாரான அக்கிரமக்காரர்களை கொல்வது எல்லா சாதாரன மனிதர்களுக்கும் பொருந்தும். அர்சுனன் சாதாரன மனிதன் அல்ல. இந்தவகையில் எதிர்தரப்பினர் அனைவருமே அக்கிரமக்காரர்களாகவும், அதர்க்கு துணை போணவர்களாகவும், அக்கிரம செயலை கண்டும் காணாதவர்களாகவும் இருந்ததால் அவர்களை எந்தவகையில் கொன்றாலும் நியாயமே. இருப்பினும் திரு மெய்யப்பன் அவர்கள் கிருஷ்ணர் பகவான் என்பதையும், அர்சுனன் பக்தன் என்பதையும் மறந்துவிடுகிறார். ஆன்மீக விஷயங்களை ஆன்மீக கண்ணோட்டமில்லாமல் பெளதீக கண்ணோட்டத்தில் அணுகுவது அறியாமைக்கு அழைத்து சென்றுவிடும் என்பதில் நாம் கவணமுடன் இருக்க வேண்டும். ஜீவன்கள் அறியாமை என்ற இருளிலிருந்து விடுபட பகவத்கீதை என்னும் ஞான ஒளியை வழங்கி நம் போன்றவர்களுக்கு ஆன்மிக பார்வையை பகவான் மகாபாரதத்தின் மூலம் வழங்கியுள்ளார். தூய்மை யடைவதில் கங்கைக்கும் பகவத்கீதைக்கும் ஒரு வித்தியாசமும் இல்லை ஏனெனில் கங்கை பகவானின் பாதத்திலிருந்து வருகிறது. பகவத் கீதை பகவானின் திருவாயிலிருந்து வருகிறது. இதை ஒருவன் முறையான குரு சீடப்பரம்பரையிலிருந்து கற்றானானால் அவன் தூய்மையடைகிறான். தூய்மை அடைந்த அம் மாணவன் தொடர்ந்து இதிகாசம், புரானம், வேதம் என கற்கும் போது அதை உள்ளது உள்ளபடி ஏற்க முடியும். அப்படியில்லை எனில் சகோதரி ரேனுகாவைப்போல கண்ணன் கடவுளானால் அவர் செய்யும் தவருகள் எல்லாம் தர்மம் ஆகாது என பத்தாம் பசலி தனமாக கூர வேண்டியதுதான். பகவான் என்றால் எல்லையற்றவர் அவரை தர்மம் சட்டம் என்பதற்குள்ளாக வெல்லாம் சுருக்கிபார்பது அவரை பகவானிலிருந்து வேருபடுத்திகாட்டுகிறது. கிருஷ்ணர் பகவான் என்பதை ஏற்று தன்னை ஒரு சரணடைந்த சீடனாக பகவத் கீதையில் அர்ஜணன் அரிவிக்கிரான் கிருஷ்ணர் பகவான் என்பதை அர்சுனன் கண்மூடிதனமாக ஒன்றும் ஏற்கவில்லை நாரதர், அஸிதர், தேவலர், வியாசர் போன்ற அதிகாரம் பெற்ற நபர்களாலும் அவர் பகவான் என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப் பட்டிறுப்பதை (பகவத் கீதை 10:12-13) அர்சுனன் மேற்கோள் காட்டுகிறான். எனவே மகாபாரதம் போன்ற வேத இலக்கியங்கள் பக்தி உணர்வுடன் அணுகப்படவேண்டுமே அன்றி தான்தோன்றிதனமாக மன எழுச்சிகளின் பேரில் எற்படும் கற்பனை கேள்விகளுடன் அல்ல. கிருஷ்ணரை பகவான் என ஏற்பதில் ஆரம்ப நிலையில் அர்ஜனனுக்கு ஏற்பட்டதை போலவே பலருக்கும் சந்தேகம் இருக்கலாம். கிருஷ்ணர் 5,000 வருடங்களுக்கு முன்பு தோன்றியவர் யுதிஷ்டரை விட இளையவர் அவர் எப்படி பகவானாக இருக்கு முடியும் என்று. அப்படி ஒரு சந்தேகமிருந்தால் பகவத் கீதையோ, பாகவதமோ, மஹாபாரதமோ ஏற்பது அனைவருக்கும் சிறமமே. ஆனால் அந்த ஐயப்பாட்டை அர்ஜனனின் வழியில் நாம் தீர்த்துகொள்ள முயலவேண்டும். பகவத்கீதையில் பகவானே தன்னை புருஷோத்தமரான முழுமுதற் கடவுளாக நிலைநாட்டுகின்றார். பிரம்மசம்ஹிதையிலும், எல்லாப்புராணங்களிலும், குறிப்பாக ஸ்ரீமத் பாகவதத்திலும் (க்ருஷ்ணஸ்து பகவான் ஸ்வயம்) அவர் இவ்விதமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறார். எனவே, முழுமுதற் கடவுள் தானாகவே விளக்கியுள்ளபடி நாம் பகவத் கீதையை அதன் உண்மையுருவில் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும். கீதையின் நான்காம் அத்தியாயத்தில் (4:1-3) பகவான் கிருஷ்ணர் கூறுகிறார்:
பகவத் கீதை எனும் இந்த யோக முறை முதலில் சூரியதேவனுக்குச் சொல்லப்பட்டதாகவும், சூரியதேவன் அதை மனுவுக்கும், மனு இக்ஷ்வாகுவுக்கும் (ராமச்சந்திர பகவானின் குலத்தந்தை) விளக்கியதாக அர்ஜனனிடம் பகவான் கூறுகிறார். எனவே கிருஷ்ணர் ஒரு காலத்திற்கு உட்பட்டவரல்ல என்பதையும் நாம் அறிய வேண்டும். (இன்னும் அதாரப்பூர்வமான செய்திகளுடனும், யுகக்கணக்கு, காலக்கணக்குடன் பகவத் கீதையின் இந்த ஸ்லோகத்தை அணுக இஸ்கானின் பகவத் கீதை உண்மையுருவில் நூலை படிக்கவும்) குருக்ஷேத்திரத்தில் போர்புரிவதில் அர்ஜனனுக்கு கஷ்டமிருந்ததைபோல ஒவ்வொரு மனிதனும் பலவிதங்களில் கஷ்டப்படுகிறான். அர்ஜனன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணரிடம் சரணடைந்தான், அதன் பயனாக கீதை உபதேசிக்கப்பட்டது. அர்ஜனன் மட்டுமல்ல நாம் ஒவ்வொருவரும் பெளதீகவாழ்வில் கவலைகளில் மூழ்கியுள்ளோம். நமது வாழ்கை நிலையற்ற சூழ்நிலையில் அமைந்துள்ளது. எனவே நாம் ஒவ்வொருவரும் வீன் விதன்டாவாதங்களை தவிர்த்து பகவத் கீதை(4.34)ல் பரிந்துறைக்கப்பட்டுள்ளதை போல ஆன்மீக குருவை அணுகி உண்மையை அறிய முயற்சி செய்வோம். அடக்கத்துடன் அவரிடம் கேள்விகள் கேட்டு அவருக்கு தொண்டு செய்து, உண்மையைக் கண்டவர்களான தன்னுணர்வு பெற்ற அந்த ஆத்மாக்களால் நமக்கு ஞானத்தை அளிக்க முடியும்.

ஹரே கிருஷ்ண ஹரே கிருஷ்ண கிருஷ்ண கிருஷ்ண ஹரே ஹரே
ஹரே ராம ஹரே ராம ராம ராம ஹரே ஹரே
Reply | Threaded
Open this post in threaded view
|

Re: வஞ்சகன்--கண்ணனா, கர்ணனா?

R.Santhanakrihnan
மேலே நான் குறிப்பிட்ட பதிவில் குரு என்ற சொல் இடம் பெற்றிருப்பதால் அதைகுறித்து சில தகவல்களை பகிற்ந்து கொள்ள விழைகிறேன்.

கத்தரிக்காய் வாங்குவதும், குருவும் (போலிகளை கண்டு ஏமாறவேண்டாம்)

போலி குருக்களின் இன்றைய நிலை:
சந்தைப்படுத்தப்படும் பொருட்கள் முதல் சமீபத்திய அரசியல் வரை ஊடகங்களின் பங்களிப்பு அலாதியானதாக இருப்பதை நாம் காண்கிறோம். ஊடகங்கள் ஆன்மீகத்திலும் தன் ஆதிக்கத்தை செலுத்தத் தொடங்கிய பின் இயற்கையாகவே ஆன்மீகத்தில் ஆர்வமுள்ள மக்களை அதன்பால் திருப்பிட ஊடகங்களுக்குள் மிகப்பெரிய போட்டியே நிலவுகிறது. சக்தி மிக்க ஊடகங்கள் சிறிய அளவில் பிரபலமாக உள்ள பெயரளவு ஆன்மீகிகளை தனது நிகழ்ச்சிகளின் வாயிலாக மேலும் பிரபலப்படுத்துகிறது. புகழின் உச்சானிக்கொம்புகளுக்கு சென்ற இதுபோன்ற ஆன்மீகிகள் ஊடகக்கண்கள் தங்களை தொடர்ந்து உற்றுநோக்குவதைக் கூட உணராது போகின்றனர்.
பெரிய முயற்சிகள் ஏதுமின்றி விளம்பரப்படுத்தும் உத்திகளின் மூலமாக பெரிய அளவில் பேசப்படும் இதுபோன்றவர்கள். வீழ்ச்சியடையும்போது அவர்கள் மட்டுமல்லாது தங்களின் சீடர்களையும், தங்களை பின்பற்றும் பொதுமக்களையும் (பக்தர்கள்) பெரிய அளவில் வருத்தப்பட வைக்கின்றனர். சிலர் இது போன்ற ஆன்மீகவாதிகளின் முழுஅளவிலான உருவப்படங்களை தங்களது அலுவலகங்கள், வீடுகள் என்று பெரிய அளவில் அலங்கார பொருளைபோல் வைத்துவிட்டு இவர்களின் தவறான நடவடிக்கைகள் ஊடகங்களின் வாயிலாக வெளிப்படுத்தப்படும்போது சமுதாயத்தில் சிறிது காலத்திற்கு அவர்களைக்காட்டிலும் இவர்கள் குற்ற உணர்வுடன் திரிவதைப் பார்க்க முடிகிறது.
ஆனால் அதே நேரத்தில் ஊடகங்கள் முதலில் இதுபோன்ற போலி நபர்களை பெரிது படுத்தியபோது பார்த்த லாபத்தைவிட, அவர்கள் கையும் களவுமாக அகப்பட்டதை திரும்பத் திரும்ப காண்பிக்கும்போது அதிக லாபம் பார்ப்பதை மக்கள் உணர்வதில்லை. துரதிர்ஷ்டவசமாக இதுபோன்ற போலி சந்நியாசிகளின் நிகழ்ச்சிகளை மீண்டும் மீண்டும் இதே ஊடகங்கள் ஒளிபரப்புவது வெட்ககேடானது மட்டுமல்லாமல் கண்டிக்கத்தக்கதுமாகும். அதேநேரத்தில் கறிகாய் வாங்க கடைக்குச்சென்று கத்திரிக்காயை பார்த்துப்பார்த்து வாங்குவதில் காட்டப்படும் முனைப்பில் சிறிதளவுகூட ஆன்மீக குருவினை தேர்ந்தெடுப்பதில் நாம் காட்டுவதில்லை என்பதும் மறுப்பதற்கில்லை.
ஆசிரியருக்கும் ஆன்மீக குருவிற்கும் உள்ள வேறுபாடு:
ஒரு மாணவனின் வாழ்நாளில் ஆசிரியர் என்பவர் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு உட்பட்டவராகவும். ஒரு குறிப்பிட்ட பாடத்தில், ஒரு குறிப்பிட்ட அளவில் நிபுணத்துவம் பெற்று தான் தெரிந்து வைத்துக்கொண்ட விஷயத்தில் சிறிய அளவில் தனது மாணவர்களுக்கு சொல்லிக்கொடுப்பவராக மட்டுமே இருக்கிறார். தான் குறிப்பிடும் வார்த்தைகளை சில நேரங்களில் பின்பற்றியும் பெரும்பாலன நேரங்களில் தானே பின்பற்ற  இயலாதவராகவும் இருக்கிறார். தனது மாணவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் அவர் தலையிட இயலாததோடன்றி ஒரு சில பாடங்களை மட்டும் தனது மாணவனுக்கு சொல்லிக்கொடுத்து ஏதாவது ஒரு பட்டம் மட்டுமே பெற அவனை தயார் செய்பவராக இருக்கிறார். அந்த பாடம் கடந்து கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க தெரியாதவராவே ஆசிரியர் இருக்கிறார்.
ஆனால் ஆன்மீக குரு என்பவர், ஒரு சிஷ்யனின் ஒவ்வொரு பிறவியிலும் (ஜென்மே ஜென்மே பிரபு சே) வழிகாட்டுபவராக இருக்கிறார். வேத சாஸ்திரங்களில் நிபுணத்துவம் பெற்ற அவர், இந்த உலகிற்கு மட்டுமல்லாது மறுமைக்குமான கல்வியை அளிப்பவராகவும், தான் யார்? வாழ்வின் குறிக்கோள் என்ன? மரணத்திற்கு பின் என்ன நிகழப்போகிறது என்பது உள்ளிட்ட இம்மைக்கும் மறுமைக்குமான பூரண ஞானத்தை அளிப்பவராகவும், அறிந்தவராகவும் இருக்கிறார். தான் சொல்லிக்கொடுப்பதை, தானும் பின்பற்றுபவராகவும், அவர் வழங்கும் அறிவுரைகளின் மூலத்தை உணர்ந்தவராயும் இருக்கிறார். தனது மாணவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கை அனைத்தையும் அறிந்தவராகவும், அவற்றின் மீது அறிவுரை வழங்குபவராயும் இருக்கிறார். குரு ஆன்மீக அறிவை மாணவனுக்கு வழங்கியதன் மூலமாகவே அனைத்து ஞானத்தையும் வழங்கியவராக ஆகிறார்.

போலி குருக்களை நிராகரித்தல்  - சாஸ்திர உதாரணங்கள்:
ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமி தனது பக்தி ரஸாம்ருத சிந்துவில் (1.2.101)
ஷ்ருதி-ஸ்ம்ருதி-புராணாதி-பாஞ்சராத்ர-விதிம் வினா
ஐகாந்திகீ ஹரேர் பக்திர் உத்பாதாயைவ கல்பதே
உபநிஷத்துகள், புராணங்கள், நாரத பஞ்சராத்ரம் போன்ற அங்கீகரிக்கப்பட்ட வேத சாஸ்திரங்களை அலட்சியப்படுத்திய நிலையில் செய்யப்படும் பக்தித்தொண்டு, சமுதாயத்தில் தேவையற்ற தொந்தரவே." என்று எழுதுகிறார்: பொதுமக்கள் மேற்குறிப்பிட்ட ஆலோசனைகளுக்குட்பட்ட நபர்களை தாங்கள் பின்பற்றுகிறோமா என எப்போதாவது ஆலோசனை செய்ததுன்டா. ஒருவேளை குருக்கள் போலியான நபர்கள்தான் என்பதை சாஸ்திர ஞானத்துடன் அறிந்துகொண்டால் அவர்களை துறப்பதற்கு யாரும் தயக்கம் காட்டத் தேவையில்லை தயங்கத்தேவையில்லை. ஆன்மீக குருக்களை விட்டு விலகுவதை சாஸ்திரங்கள் எதிர்த்தபோதிலும், போலி குருக்களை விட்டு நீங்குவதை சாஸ்திரங்கள் எதிர்ப்பதில்லை.
சாஸ்திரப்படி சீடனை பகவானின் லோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லவேண்டியது குருவின் கடைமையாகும். அதை அவரால் செய்ய இயலவில்லையென்றால், மாறாக பகவானிடம் திரும்பிச்செல்லும் சீடனைத் தடுப்பாரானால் அவர் ஒரு குருவாக இருக்கக்கூடாது. குருர் ந ஸ ஸ்யாத் -- தன்னைச் சார்ந்திருப்போரை பிறப்பு இறப்பு சுழற்சியில் மீண்டும் மீண்டும் சிக்கவைக்கும் பாதையிலிருந்து மீட்க முடியாதவன் ஓர் ஆன்மீக குருவாகவோ, ஒரு தந்தையாகவோ, ஒரு தாயாகவோ வணங்குவதற்குரியத் தேவனாகவோ ஆதல் கூடாது. என்று ரிஷபதேவர் தம் மைந்தர்களுக்கு உபதேசிக்கிறார். (ஸ்ரீமத் பாகவதம் 5.5.18) பகவான் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் ஒரு பக்தனாவதே வாழ்வின் நோக்கமாகும். இதனால் ஜட வாழ்வின் பந்தத்திலிருந்து ஒருவரால் விடுபட முடியும். கிருஷ்ண உணர்வை விருத்தியடைய செய்வதன் மூலமாக, சீடன் இந்நிலையை அடைவதற்கு ஆன்மீக குரு உதவுகிறார். வாமன தேவருக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதியை மறுத்துவிடும்படி சுக்ராசாரியர் பலி மகாராஜனுக்கு அறிவுரை கூறினார். தன் ஆன்மீக குருவின் உத்தரவிற்கு உடனடியாக கீழ்ப்படிந்து நடக்க வேண்டியது பலி மகாராஜனைப் போன்ற நிதான புத்தியுடையவர்களின் கடமையாகும். ஆனால் பகவத் கீதை கூறுகிறது யத் கரோஷி யத் அஷ்நாஸி--எதை நீ செய்கிறாயோ, எதை நீ உண்கிறாயோ, எதை நீ அர்ப்பணிக்கிறாயோ, எதை நீ கொடுக்கிறாயோ, எந்த தவம் செய்யினும் அதனை எனக்கு அர்ப்பணமாக செய்வாயாக. (பகவத் கீதை-9.27) எனவே ஆன்மீக குருவின் கடமையிலிருந்து சுக்ராச்சாரியார் விலகிச் சென்றுவிட்டதால் சுக்ராச்சாரியரை இனிமேல் ஆன்மீக குருவாக ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது என்று பலி மகாராஜன் கருதினான். ஆகவே இத்தகைய சூழ்நிலையின் கீழ் ஒருவர் தனது ஆன்மீக குருவின் உத்தரவை மீறுவதில் தவறு இருக்காது; ஏனெனில் குருவாக இருக்க வேண்டிய ஒருவர் விஷ்ணு பக்திக் கொள்கைக்கு எதிராக நடந்தால் அவரை ஒரு குருவாக ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது. அவ்வாறு தவறுதலாக ஏற்றுக்கொண்டிருந்தால் அத்தகைய ஒரு குருவை ஒருவன் துறந்து விட வேண்டும். அத்தகைய ஒரு குரு பின்வருமாறு விவரிக்கப்படுகிறார். (மஹாபாரதம், உத்யோக. 179.25)
குரோர் அபி அவலிப்தஸ்ய கார்யாகார்யம் அஜானத:
உத்பத  ப்ரதிபன்னஸ்ய பரித்யாகோ விதீயதே
அத்தகைய ஓர் உபயோகமற்ற குருவை, குருவைப் போல் செயல்படும் குடும்பப் புரோகிதரைத் துறந்து, உண்மையான குருவை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
ஆன்மீகம் என்பது ஏதோ நம் மனதில் தோன்றிய கற்பனைகளை வெளிக்காட்டும் மூட நம்பிக்கையாய் இல்லாமல் குரு, சாது, சாஸ்திரத்தை அடிப்படையாக ஏற்று அதனை பின்பற்றுவது மட்டுமே இதன் இறுதி தீர்வாக அமையும் என்பதை மக்கள் உணராத வரை ஏமாறுபவர்களும், ஏமாற்றப்படுபவர்களும் வையம் உள்ளவரை வாழ்ந்து கொண்டுதான் இருப்பார்கள் என்பதில் ஐயமில்லை.
குரு என்றால் யார்? அவரின் தகுதிகள் என்ன?
குரு, சாது, சாஸ்திரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டவர்கள் அப்படி என்னதான் கூறுகிறார்கள்:
ஸ்ரீ சம்ப்ரதாயத்தின் பெரும் ஆசார்யர்களில் ஒருவரான ஸ்ரீமணவாள மாமுனிகள் தனது உபதேச ரத்னமாலையில்
ஞானம் அனுட்டானம் இவை நன்றாகவே உடைய
னான குருவை அடைந்தக்கால்  மாநிலத்தீர்
தேனார் கமலத் திருமாமகள் கொழுனன்
தானே வைகுந்தம் தரும்
ஞானம் (வேதஅறிவு), அனுஷ்டானம் (பின்பற்றுதல்) உடைய குருவை நாம் அடைந்த மாத்திரத்தில் திருமாமகள் கொழுனனான ஸ்ரீவைகுண்டநாதன், ஸ்ரீவைகுண்டத்தை தானாகவே தந்துவிடுகிறார் என்கிறார். தரும் என்கிற வார்த்தையை இங்கே கவனிக்க வேண்டும். தருவார் என்றல்ல தரும் என்பதை இங்கு உற்று நோக்க வேண்டும். அப்படியான குருவின் லக்ஷனம் தான் என்ன.
கல்வியறிவு, ஞானம், பெரும்பதவி, இவையெல்லாம் வாழ்வின் சிக்கலை தீர்க்க சற்றும் உபயோகமற்றவையே. ஆன்மீக குரு மட்டுமே இதில் உதவ முடியும். எனவே, 100 சதவீதம் கிருஷ்ண உணர்வில் இருக்கும் குருவே, அங்கீகாரம் பெற்ற ஆன்மீக குரு  ஏனெனில், அவரால் மட்டுமே வாழ்வின் சிக்கல்களைத் தீர்க்க முடியும். சமுதாய நிலைகள் எப்படி இருப்பினும், கிருஷ்ண உணர்வு பற்றிய விஞ்ஞானத்தில் வல்லுநராக இருப்பவர், அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆன்மீக குரு என்று பகவான் சைதன்யர் கூறியுள்ளார்.
கிபா விப்ர, கிபா ந்யாஸீ, ஷத்ர கேனே நய
யேய் க்ருஷ்ண-தத்த்வ-வேத்தா, ஸேய் குரு ஹய
ஒருவன் விப்ரனோ (வேத ஞானத்தைக் கற்றறிந்த பண்டிதர்), தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தவனோ, துறவியோ  அது பொருட்டல்ல; கிருஷ்ணரைப் பற்றிய தத்துவத்தில் வல்லுநராக இருந்தால், அவரே பக்குவமும், தகுதியும் பெற்ற ஆன்மீக குரு ஆவார். (சைதன்ய சரிதாம்ருதம், மத்திய லீலை, 8,128) எனவே, கிருஷ்ணரைப் பற்றிய விஞ்ஞானத்தில் வல்லுநராக ஆகாமல், எவரும் அங்கீகாரம் பெற்ற ஆன்மீக குருவாக இருக்க முடியாது. வேத இலக்கியங்களில் மேலும் கூறப்பட்டுள்ளதாவது:
ஷத் கர்ம-நிபுணோ விப்ரோ   மந்த்ர-தந்த்ர-விஷாரத:
அவைஷ்ணவோ குரூர் ந ஸ்யாத்  வைஷ்ணவ: ஷ்வ-பசோ குரு:
வேத ஞானத்தின் அனைத்து விஷயங்களில் நிபுணனாகத் திகழும் கற்றறிந்த பிராமணன், வைஷ்ணவனாக இல்லாவிடில் (கிருஷ்ண உணர்வு பற்றிய தத்துவத்தை அறியாவிடில்), அவன் குருவாகத் தகுதியற்றவன். கிருஷ்ண உணர்வுடன் வைஷ்ணவனாக இருப்பவன், இழி குலத்தில் பிறந்திருந்தாலும் ஆன்மீக குருவாகலாம்.
பொருளாதார முன்னேற்றத்தாலும் செல்வத்தைச் சேர்த்து வைப்பதாலும், பௌதிக உலகின் சிக்கல்களான, பிறப்பு, இறப்பு, முதுமை, நோய் ஆகியவற்றை முறியடிக்க முடியாது. உலகின் பல பாகங்களில் செல்வம் நிறைந்த, பொருளாதார முன்னேற்றமடைந்த, வாழ்க்கை பௌதிக வாழ்வின் பிரச்சனைகள் அங்கும் காணப்படுகின்றன. மக்கள் பல்வேறு வழிகளில் அமைதியைத் தேடுகின்றனர். ஆனால் கிருஷ்ண உணர்விலுள்ள, கிருஷ்ணரால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட நேரடிப் பிரதிநிதியின் மூலமாக, கிருஷ்ணரையோ, பகவத்கீதை, ஸ்ரீமத் பாகவதத்தையோ (கிருஷ்ணரைப் பற்றிய விஞ்ஞானம் அடங்கிய நூல்களையோ), அணுகினால் மட்டுமே, உண்மையான இன்பத்தை அவர்களால் அடைய முடியும்.
ஓம் அக்ஞான திமிராந்தஸ்ய க்ஞானாஞ்ஜன ஷலாகயா
சக்ஷுர் உன்மீலிதம் யேன தஸ்மை ஸ்ரீகுரவே நம:
நான் அறியாமையின் இருளில் பிறந்தவன், எனது கண்களை ஞான ஒளியால் திறந்த எனது ஆன்மீக குருவிற்கு எனது வணக்கங்களைச் சமர்ப்பிக்கின்றேன்.
முகம் கரோதி வாசாலம் பங்கும்லாங்க யதேகிரிம்
யத்க்ருபா தம் அஹம் வந்தே ஸ்ரீகுரும் தீனதாரினம்

ஸ்ரீல ரூப கோஸ்வாமி குருவின் தகுதிகளாக தனது உபதேசாமிர்தத்தில் பின்வருபவனவற்றை கூறுகிறார்.
வாசோ-வேகம் மனஸ: க்ரோத-வேகம்
  ஜிஹ்வா-வேகம் உதரோபஸ்த-வேகம்
ஏதான் வேகான் யோ விஷஹேத தீர
  ஸர்வாம் அபீமாம் ப்ருதிவீம் ஸ சிஷ்யாத்
பேச்சின் தூண்டுதல், மனதின் தேவைகள், கோபத்தின் செயல்கள் மற்றும் நாக்கு, வயிறு, பாலுறுப்புகள் ஆகியவற்றின் தூண்டுதல்களை பொறுத்துக் கொள்ளக்கூடிய நிதான புத்தியுள்ள ஒருவர் உலகம் முழுவதிலும் சீடர்களை ஏற்கும் தகுதி வாய்ந்தவராவார்.
ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட கோயிலுக்கு, ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தில், ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையில் சென்று வந்தால் அவர் குரு என்றோ, சாமி என்றோ ஆவதில்லை என்பதை இங்கு கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
முடிவு என்னவெனில், பேச்சு, மனம், கோபம், நாக்கு, வயிறு மற்றும் பாலுறுப்பு ஆகிய இந்த ஆறு விஷயங்களை கட்டுப்படுத்தக் கூடியவர் கோஸ்வாமி என்று அழைக்கப்பட வேண்டியவராவார். சுவாமி என்றால் எஜமானர், கோஸ்வாமி என்பது கோ அல்லது புலன்களின் எஜமானர் என்பதாககும். ஒருவர் துறவு வாழ்வை மேற்கொள்ளும்போது, தானாகவே சுவாமி எனும் பட்டத்தை பெறுகிறார். அவர் தனது குடும்பம், சமூகம் அல்லது சமுதாயத்திற்கு எஜமானர் என்பதை இது குறிப்பதாகாது; அவர்களது புலன்களுக்கு எஜமானாராக இருக்க வேண்டும்.
மேலே குறிப்பிட்டுள்ள சாஸ்திர மேற்கோள்களின்படி குருவானவர், பின்வரும் தகுதிகளை பெற்றிருக்க வேண்டும்.
1. ஒரு சீடனின் அறியாமையை அழிப்பவராகவும், ஆன்மீக ஞானத்தை அளிப்பவராகவும் இருக்க வேண்டும்.
2. அவரின் கருணையால் சீடனானவன் செயற்கரிய பல செயல்களை செய்வதற்கு சக்தி அளிக்க வல்லவராக இருக்கவேண்டும்.
3. பேச்சு, மனம், கோபம், நாக்கு, வயிறு மற்றும் பாலுறுப்பு ஆகிய இந்த ஆறு விஷயங்களை கட்டுப்படுத்தக் கூடியவராக இருக்கவேண்டும்.
4. ஒரு சிஷ்யனின் ஒவ்வொரு பிறவியிலும்  வழிகாட்டுபவராக இருக்கவேண்டும்,
5. தான் சொல்லிக்கொடுப்பதை, தானும் பின்பற்றுபவராக இருக்கவேண்டும்.
6. சீடனின் புலனின்பத்தை திருப்திப்படுத்துபவராக இல்லாமல் அவனின் இறுதியான நன்மைக்காக கனமான பலகருத்துக்களை வழங்க வலிமைப்படைத்தவராக இருக்கவேண்டும்.
7. அவர் எந்த சமூக பிரிவை சார்ந்தவராக இருந்தாலும் அவர் சீடனுக்கு கிருஷ்ணரைப் பற்றிய விஞ்ஞானத்தை அளிப்பவராக இருக்கவேண்டும்.
சில நேரங்களில் மக்கள் பௌதிகக் கல்வியளிக்கும் ஆசிரியரையும் குரு என்றே கருதுகின்றனர் இதற்கும் ஒருபடி மேலே சென்ற உடற்கருத்தாளர்கள் தங்களுக்கு யோகா என்ற பெயரில் உடற்பயிற்சிகளை கற்றுத்தருகிற ஆசிரியரையும் குரு என்றழைப்பதை காண முடிகிறது.
இதைத்தவிர தன்னுடைய குரு என்பவர் பெரிய தாடி வைத்தவராகவும், தன்னை விட வயதில் மூத்தவராகவும் இருக்கவேண்டும் என்றும் மக்கள் விரும்புவதை நாம் கண்கூடாக காணமுடிகிறது. ஆனால், இவற்றை முறியடிக்கும் விதமாக வேதகாலத்திலும் பிற்காலத்திலும் அவதரித்த ஆச்சார்யர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு அமைந்துள்ளது. இதற்கு சில உதாரணங்கள் பின்வருமாறு,
சுகதேவ கோஸ்வாமி, தன்னுடைய சீடனான பரிடசித்து மஹாராஜரை விட வயதில் இளையவர்.
ஆழ்வாரான மதுரகவியாழ்வார் தன்னுடைய குருவான நம்மாழ்வாரைவிட வயதில் மூத்தவர்.
பணிவுக்கு பெயர்போன கூரத்தாழ்வார் தன்னுடைய குருவான ராமானுஜாச்சார்யரைவிட வயதில் மூத்தவர்.
சூதகோஸ்வாமி பிராமண குடும்பத்தில் பிறக்கவில்லை, அவர் ஜாதிக் கலப்படமுள்ள அல்லது பண்படாத ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்தவராவர். ஆனால் ஸ்ரீசுகதேவகோஸ்வாமி மற்றும் மகான்களான நைமிஷாரண்ய முனிவர்கள் போன்றவர்களுடன் கொண்ட உயர்ந்த சகவாசத்தின் காரணத்தால், இழிகுலத்தால் ஏற்பட்ட இழுக்கு கழுவப்பட்டு உள்ளது.
வேத வழக்கமான இக்கொள்கையைத்தான் பகவான் ஸ்ரீசைதன்ய மஹாபிரபு பின்பற்றினார். ஸ்ரீசைதன்யர் தமது உன்னதமான சகவாசத்தினால், இழிகுலத்தில் பிறந்த பலரை பக்திதொண்டு செய்யும் நிலைக்கு உயர்த்தி, அவர்களை ஆச்சார்யர்கள் ஆக்கினார். பிறப்பால் ஒருவர் பிராமணராகவோ, அல்லது சூத்திரராகவோ, குடும்பஸ்தராகவோ அல்லது துறவியாகவோ இருந்தாலும், கிருஷ்ண விஞ்ஞானத்தில் அவர் தேர்ச்சியுடையவராக இருந்தால், அவரை ஓர் ஆச்சார்யராக அல்லது குருவாக ஏற்றுக் கொள்ளலாம்.
அதாவது, ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன் கிருஷ்ண விஞ்ஞானத்தைப் பயில்வதற்கோ, பிரச்சாரம் செய்வதற்கோ இழிபிறப்பு காரணமாக இருக்கவில்லை. இந்து சமூகத்திலிலுள்ள பெயரளவேயான ஜாதி முறையில் ஏறக்குறைய நூறு ஆண்டுகளுக்குள்ளாகத்தான், உயர் பிரிவினருக்கிடையில் தகுதியின்மை அதிகரித்தபோது கண்டிப்பு பிரபலமடைந்தது. ஸ்ரீல ஹரிதாஸ் தாகுரர் தமது விருப்பப்படி ஒரு முகம்மதிய குடும்பத்தில் தோன்றியிருந்தபோதிலும், மூல வேதப் பண்பாட்டை மறுபடியும் உபயோகத்திற்குக் கொண்டுவரும் வகையில், ஸ்ரீசைதன்ய மஹாபிரபு அவரை நாமாசார்யரின் நிலைக்கு, அதாவது பகவானின் புனித நாமத்தின் பெருமைகளைப் பரப்பும் அதிகாரியின் நிலைக்கு உயர்த்தினார்.
இக்கொள்கைகளை பின்பற்றியே ஸ்ரீலபிரபுபாதரும் தனது சீடர்களை ஐரோப்பியா, அமேரிக்கா மற்றும் இதர மேற்கத்திய நாடுகளில்லிருந்து எதிர்கால சமுதாயத்தை வழிநடத்தக்கூடிய மாபெரும் ஆன்மீக தலைவாகளாக உருவாக்கினார்.
ஆக வயது பிறப்பு என்பது குரு-சிஸ்யர்களுக்கு இடையில் தடையை ஏற்படுத்துவதில்லை.
குருவின் நிலைகள்:
மேலும் சாஸ்திரங்கள் குரு என்பவரை நான்கு விதங்களில் இருப்பதையும் நமக்கு உணர்த்துவதையும் நாம் காணலாம். அவை 1. சைத்ய குரு, 2. வர்தமபிரதர்ஷக குரு, 3. தீக்ஷா குரு, 4. சிக்ஷாகுரு
சைத்ய குரு என்பவர் பரமாத்மா. அவர் ஒவ்வொருவரின் இதயத்திலும் வீற்றிருந்து எல்லோருடைய ஆன்மீகத் தேடல்களுக்கான தூண்டுதலைக் கொடுக்கிறார்.
ஸர்வஸ்ய சாஹம் ஹ்ருதி ஸன்னிவிஷ்டோ
மத்த: ஸ்ம்ருதிர் க்ஞானம் அபோஹனம் ச (பகவத் கீதை 15.15)
இரண்டாவதாக வர்தமபிரதர்ஷக குரு, யார் ஒருவர் ஜிவன் ஒருவனுக்கு பக்தி பாதையை முதன் முதலில் காட்டினாரோ அந்த நபர் வர்தமபிரதர்ஷக குரு என்று அழைக்கப்படுகிறார். பொதுவாக அவர் ஆன்மீக வாழ்க்கையின் ஆசை உள்ளவனை தீக்ஷை அளிக்கும் தகுதியுள்ள குருவிடம் அழைத்துச் சென்று வழிநடத்துவார். பெரும்பாலான பொதுமக்கள் இந்த நிலையை ஏற்றாலும் அவர்கள் நம்மை சரியான முறையில் வழிநடத்துகிறார்களா? அவர்கள் காட்டும் ஆன்மீக பாதை சரியானதா, மற்றும் ஆன்மீக நபர்கள் சரியான குருசீட பரம்பரையில் வருபவர்களா, அவர்கள் கூறுகின்ற வார்த்தைகள் சாஸ்திரக்கண்ணோட்டத்துடன் இருக்கின்றனவா என்பதை எல்லாம் மனஎழுச்சியில் அல்லாமல் குரு, சாது, சாஸ்திரத்தின் அடிப்படையில் நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
மூன்றாவது வகையான குருவானவர் தீக்ஷா குரு அல்லது மந்திர-குரு எனப்படுகிறார். இவர் சீடனுக்கு ஆன்மீக தீக்ஷை அளிப்பவர். தீக்ஷை வழங்கும்பொழுது குருவானவர் சீடனுக்கு புனிதமான மற்றும் இரகசியமான மந்திரங்களை அளிப்பார். சீடன் அவற்றை தினமும் நம்பிக்கையுடன் பயிற்சி செய்கிறான். ப்ருஹன்-நாரதீய புராணத்தில், ஆன்மீகத்தை உணர்வதற்கான ஒரே வழி இறைவனின் திருநாமத்தை உச்சரிப்பதே என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
ஹரேர் நாம ஹரேர் நாம ஹரேர் நாமைவ கேவலம்
கலௌ நாஸ்த்-யேவ நாஸ்த்-யேவ  நாஸ்த்-யேவ கதிர் அன்யதா
போலித்தனமும், சச்சரவும் நிறைந்த இக்கலி யுகத்தில், விடுதலைக்கான ஒரே வழி இறைவனின் திருநாமத்தை உச்சரிப்தே. இதை தவிர வேறு கதியில்லை, வேறு கதியில்லை, வேறு கதியில்லை.
இதையே பெரியாழ்வாரும், தனது திருமொழியில்
துப்புடை யாரை அடைவ தெல்லாம் சோர்விடத் துத்துணை யாவ ரென்றே
ஒப்பிலே னாகிலும் நின்ன டைந்தேன் ஆனைக்கு நீஅருள் செய்த மையால்
எய்ப்பு என்னை வந்து நலியும் போதுஅங்கு ஏதும்நா னுன்னை நினைக்க மாட்டேன்
அப்போதைக்கு இப்போதே சொல்லி வைத்தேன் அரங்கத் தரவணைப் பள்ளி யானே
என்று கூறியுள்ளார்.
வாமன கல்பத்தின்படி, குருவிடமிருந்து பெறப்பட்ட மந்திரமானது பரம புருஷ பகவானிடமிருந்து பெற்றதாகவே கருதப்படுகிறது.
நான்காவது வகையான குருவானவர் சீக்ஷா குரு (அ) போதனைகளை கொடுக்கும் ஆன்மீக குரு. இந்த குரு பக்தி பாதையில் மேலும் விரிவான மற்றும் இரகசியமான வழிநடத்துதலை கொடுப்பார். சில நேரங்களில் தீக்ஷா மற்றும் சிக்ஷா குரு என்பவர் ஒரே வைஷ்ணவராகவும் இருக்கலாம். அல்லது தீக்ஷா குரு சிஷ்யனை ஒரு உயர்ந்த வைஷ்ணவரை வழிக்காட்டுதலுக்காக பின்பற்ற செய்யலாம்.
நாம் செய்யவேண்டியது என்ன?
தங்கம் வாங்க கடைத்தெருவுக்கு செல்பவன் தங்கம் என்பதை பற்றி அரியாதவனாக இருந்தானானால் அவன் வாங்குவது அசலா, போலியா என்பதை எவ்வாறு அறிய முடியும், எனவே, கவலைகளை நாம் நன்முறையில் களைய விரும்பினால் (அர்ஜனனைப் போல்) நாமும் கிருஷ்ணரிடம் சரணடைய வேண்டும் அர்ஜனன் தனது பிரச்சனைக்கு நிச்சமாக தீர்வினை அடைவதற்காக கிருஷ்ணரை அணுகினான். இதுவே கிருஷ்ண உணர்வின் வழியாகும்.
சூத கோஸ்வாமி, சுகதேவரையும் வியாஸரையும் போன்ற சிறந்த முனிவர்களிடமிருந்து கிருஷ்ண விஞ்ஞானத்தைக் கற்றார். அவரது உயர்ந்த தகுதியைக் கண்ட நைமிஷாரண்ய முனிவர்களும் கூட, ஸ்ரீமத் பாகவதத்தின் உருவில் கிருஷ்ண விஞ்ஞானத்தை அவரிடமிருந்து கேட்க விரும்பினர். உன்னதமான கிருஷ்ண விஞ்ஞானத்தை அவரிடமிருந்து கேட்க விரும்பினார். உன்னதமான கிருஷ்ண விஞ்ஞானத்தை அதிகாரிகளிடமிருந்து கற்றறிய வேண்டும். பிறகு அதைப் பிரச்சாரம் செய்யும்பொழுது ஒருவர் அதிக தகுதியுடையவராகிறார். எனவே சூதகோஸ்வாமி இவ்விரு அனுகூலங்களையும் பெற்றிருந்தால், இழிபிறப்பில் தகுதியின்மையிலிருந்தும், அதனால் உண்டாகும் மனக்கஷ்டத்திலிருந்தும் முற்றிலும் விடுபட்டிருந்தார். சூதகோஸ்வாமி இழிகுலத்தில் பிறந்தவர் என்றபோதிலும், அவருக்கு ஸ்ரீல சுகதேவ கோஸ்வாமி உபதேசிக்க மறுக்கவில்லை, நைமிஷாரண்ய முனிவர்களும் ஸ்ரீமத் பாகவதத்தை அவரிடமிருந்து கேட்கத் தயங்கவில்லை என்பதை சாஸ்திரங்கள் நிரூபிக்கிறது.
இதுவே பகவானின் தூய பக்தர்களுக்குள்ள சக்தியாகும். கங்கை நீர் புனிதமானதென ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. அதில் நீராடுவதால் ஒருவர் தூய்மையடைகிறார். ஆனால் பகவானின் சிறந்த பக்தர்களைக் காண்பதாலேயே இழிபிறப்பாளர்கள் தூய்மையடைகின்றனர் என்றால், அவர்களுடைய சகவாசத்தினால் அடையக்கூடிய தன்மையைப் பற்றி சொல்லத் தேவையில்லை.
வீட்டு உபயோக பொருட்களில் ஐ.எஸ்.ஐ., அக்மார்க் முத்திரைகள் உள்ளனவா என பார்த்து வாங்கும் நாம், ஆன்மீக குரு, ஆன்மீக விஷயங்களில் சாஸ்திரங்கள் அங்கீகாரத்தை நாம் எதிர்பார்பதில்லை.
ஒரு உயாந்த கட்டிடத்தினை தாங்கும் தூண்கள் மிகவும் வலுவுள்ளதாகவும். நேரானதாகவும் இருக்கவேண்டும், அவை பலமிழந்தோ, வளைந்தோ இருப்பின் கட்டிடம் வீழ்ச்சியடையும். அதுபோல ஆன்மீகம் என்பது மிகவும் பரமான, பாரமான விஷயம், எனவே அதை தாங்கக்கூடிய நபர் மிகவும் சக்தி மிக்கவராகவும், நேர்மையானவராகவும் இருக்கவேண்டும்.
தகுதியுள்ள பிரச்சாரகர்களை உலகம் முழுவதிலும் அனுப்பி, கெட்டுப்போயுள்ள உலகச் சூழ்நிலையை பகவான் ஸ்ரீசைதன்ய மகாபிரபு சீர்ப்படுத்த விரும்பினார். இப்பணியை ஏற்று, மிகச்சிறந்த மனிதாபிமானச் செயலை நிறைவேற்றுவது இந்தியர்களின் முக்கிய கடமையாகும். இன்று உடல் நோயை விட மனநோய் தீவிரம் அடைந்துள்ளது; எனவே உலகம் முழுவதிலும் தாமதமின்றி ஸ்ரீமத் பாகவத பிரச்சாரத்தை மேற்கொள்வதற்கு இதுதான் தகுந்த நேரம் இது கலியுகம் என்பதால் போலிகள் அதிகமாகவும் உண்மையான சாதுக்கள் குறைந்த அளவிலும் உள்ள காலம், எனவே போலிகளை கண்டு ஏமாறவேண்டாம்.
1234